Juridisch

Mr. Chanel Ribas Colomar· · ·

Scheiding en teruggave huwelijkscadeaus: Kan dat?

Een kostbaar horloge van uw schoonouders, geld voor de aankoop van de gezinswoning, juwelen van uw partner of een schilderij dat u samen kreeg: tijdens een huwelijk wordt vaak niet duidelijk vastgelegd voor wie een cadeau precies bestemd is. Bij een scheiding kan daar plots een scherpe discussie over ontstaan.

Mag uw ex-partner huwelijkscadeaus terugvragen? Kunnen ouders eisen dat een geldsom wordt terugbetaald omdat het huwelijk is mislukt? En wat gebeurt er met geschenken die aan u beiden werden gegeven? Het antwoord hangt niet alleen af van wie het voorwerp gebruikt, maar vooral van wie de begiftigde was, wat de schenker bedoelde, welke voorwaarden golden en welk huwelijksvermogensstelsel van toepassing is.

In dit artikel leest u hoe het Belgische recht omgaat met scheiding en teruggave van huwelijkscadeaus, welk bewijs belangrijk is en hoe u een conflict praktisch kunt aanpakken.

De hoofdregel: een scheiding maakt een schenking niet automatisch ongedaan

Een echtscheiding heeft niet tot gevolg dat alle cadeaus uit de huwelijksperiode automatisch naar de oorspronkelijke schenker of naar de andere echtgenoot terugkeren. Een geldig en definitief geschonken cadeau blijft in beginsel eigendom van de persoon aan wie het werd gegeven.

Dat betekent bijvoorbeeld dat:

• ouders een huwelijkscadeau niet louter wegens de echtscheiding kunnen terugvragen;
• een ex-partner niet automatisch recht heeft op de helft van ieder geschenk;
• degene die het cadeau betaalde niet noodzakelijk eigenaar blijft;
• het feit dat een cadeau in de gezinswoning stond, niet bewijst dat het gemeenschappelijk was;
• bezit en eigendom twee verschillende zaken zijn.

De vraag “Kunnen de huwelijkscadeaus terug?” moet daarom worden opgesplitst in verschillende juridische vragen:

1. Was er werkelijk een schenking?
2. Wie was de begiftigde?
3. Werd het cadeau aan één persoon of aan beide echtgenoten gegeven?
4. Ging het om een schenking tussen echtgenoten?
5. Was aan de schenking een uitdrukkelijke voorwaarde verbonden?
6. Kan de schenking worden bewezen?
7. Heeft het huwelijksvermogensstelsel gevolgen voor de verdeling?

Een correcte inventaris en kwalificatie van de geschenken maakt deel uit van de bredere verdeling van het vermogen bij een scheiding.

Aan wie werd het huwelijkscadeau gegeven?

De bestemming van het cadeau is meestal de belangrijkste vraag. Daarbij telt niet alleen wie het voorwerp fysiek ontving. De bedoeling van de schenker is doorslaggevend.

Een cadeau aan één echtgenoot

Een schenking aan één echtgenoot is in het Belgische wettelijke stelsel een eigen goed. Dat volgt uit art. 2.3.17 BW. Een erfenis of schenking wordt dus niet gemeenschappelijk enkel omdat zij tijdens het huwelijk werd verkregen.

Voorbeelden zijn:

• ouders schenken hun dochter een familiejuweel;
• een grootouder maakt geld over aan zijn kleinzoon met de vermelding “persoonlijke schenking”;
• een getuige geeft alleen aan de bruid een horloge;
• de ouders van één echtgenoot schenken geld dat uitdrukkelijk voor hun eigen kind bestemd is.

Bij de vereffening en verdeling behoudt de begiftigde echtgenoot in beginsel dat eigen goed. De andere echtgenoot kan het niet opeisen omdat het cadeau tijdens het huwelijk werd gebruikt of in de gezinswoning aanwezig was.

Voorbeeld: de ouders van Els uit Mechelen geven haar bij het huwelijk een antieke kast die al generaties in de familie is. De kast staat vervolgens vijftien jaar in de gezamenlijke woning. Als voldoende kan worden aangetoond dat de schenking uitsluitend voor Els bestemd was, blijft de kast haar eigen goed.

Een cadeau aan beide echtgenoten

Sommige huwelijkscadeaus zijn duidelijk voor het koppel bestemd. Denk aan een servies, kunstwerk, geldsom of meubelstuk dat op een huwelijksfeest aan beide echtgenoten wordt overhandigd.

Dan moet worden onderzocht welke eigendomsverhouding de schenker heeft willen creëren. Mogelijk hebben beide echtgenoten een aandeel in het cadeau. Een schenkingsakte, begeleidende brief, overschrijvingsmededeling of cadeaulijst kan hierover uitsluitsel geven.

Voorbeeld: de ouders van Tom geven “aan Tom en Sara samen” een schilderij voor hun huwelijk. Het schilderij is dan niet zonder meer het exclusieve eigendom van Tom omdat het van zijn ouders kwam. De uitdrukkelijke bestemming aan beide partners weegt zwaar.

Kunnen de echtgenoten niet overeenkomen wie een ondeelbaar voorwerp behoudt, dan zijn verschillende oplossingen mogelijk:

• één echtgenoot neemt het voorwerp over en vergoedt het aandeel van de andere;
• het voorwerp wordt verkocht en de opbrengst wordt verdeeld;
• het cadeau wordt opgenomen in een ruimere globale verdeling;
• een deskundige bepaalt eerst de actuele waarde;
• bij een blijvend geschil wordt de vraag behandeld binnen de vereffening-verdeling.

Een cadeau aan “het gezin” of “voor het huis”

Formuleringen zoals “voor jullie huis”, “voor het gezin” of “voor de kinderen” kunnen tot discussie leiden. Zij zeggen niet altijd duidelijk wie juridisch eigenaar werd.

Een huishoudelijk gebruiksdoel maakt een geschenk niet noodzakelijk gemeenschappelijk. Omgekeerd kan een cadeau dat door één persoon werd ontvangen toch voor beide echtgenoten bestemd zijn. De volledige context telt:

• wat stond er op het kaartje?
• naar welke rekening werd het geld overgemaakt?
• wie was aanwezig bij de overhandiging?
• wat verklaarde de schenker?
• werd het cadeau op een gezamenlijke huwelijkslijst geplaatst?
• hoe werd het cadeau nadien administratief behandeld?
• bestaat er een schenkingsakte of ander schriftelijk bewijs?

Persoonlijk advies nodig?

Onze experts staan klaar om u te helpen met uw situatie. Neem vrijblijvend contact op.

Heeft het huwelijksvermogensstelsel invloed?

Ja. Om te bepalen wie bij een scheiding een cadeau behoudt, moet u ook weten onder welk stelsel u gehuwd bent.

Het wettelijke stelsel

Wanneer echtgenoten geen huwelijksovereenkomst hebben gesloten, vallen zij in België onder het wettelijke stelsel, ook omschreven als een gemeenschap van aanwinsten. Dat volgt uit art. 2.3.12 BW. Binnen dat stelsel bestaan volgens art. 2.3.16 BW drie vermogens:

• het eigen vermogen van de ene echtgenoot;
• het eigen vermogen van de andere echtgenoot;
• het gemeenschappelijk vermogen.

Schenkingen aan één echtgenoot zijn eigen goederen op grond van art. 2.3.17 BW. Dit geldt ook wanneer de schenking tijdens het huwelijk plaatsvond.

Dat een cadeau eigen is, betekent evenwel niet dat het bewijs altijd eenvoudig is. Vooral geldschenkingen kunnen vermengd raken met gemeenschappelijke middelen.

Geld op een gezamenlijke rekening

Stel dat uw ouders u persoonlijk een bedrag schenken, maar het geld wordt op een gezamenlijke rekening gestort. De oorspronkelijke bestemming verdwijnt daardoor niet noodzakelijk, maar de bewijsvoering wordt moeilijker wanneer het bedrag vervolgens wordt gebruikt voor dagelijkse uitgaven, verbouwingen of de aankoop van een gezamenlijk goed.

Bewaar daarom:

• de bankafschriften van de overschrijving;
• de mededeling bij de betaling;
• een schenkingsdocument;
• e-mails of berichten van de schenker;
• bewijs van de verdere bestemming van het geld;
• facturen en aankoopakten.

Wordt met eigen geschonken gelden tijdens het huwelijk een ander goed gekocht, dan is dat aangekochte goed slechts eigen via wederbelegging volgens art. 2.3.21 BW. Een duidelijke geldstroom en correcte verklaring zijn daarom belangrijk.

Scheiding van vermogens

Bij een stelsel van scheiding van vermogens blijven de vermogens van de echtgenoten in beginsel van elkaar gescheiden. Art. 2.3.61 BW regelt dit stelsel.

Ook daar blijft de kernvraag wie het cadeau kreeg. Een geschenk aan beide echtgenoten kan tot mede-eigendom leiden, terwijl een persoonlijk cadeau uitsluitend aan één van hen toebehoort.

Algehele gemeenschap als keuzestelsel

Een algehele gemeenschap van goederen ontstaat in België niet automatisch. Zij bestaat alleen als keuzestelsel en moet uitdrukkelijk worden bedongen in een notariële huwelijksovereenkomst. Huwelijksovereenkomsten vereisen volgens art. 2.3.6 BW een notariële akte.

Bij zo’n stelsel moet de concrete huwelijksovereenkomst worden nagekeken. De daarin opgenomen bepalingen kunnen bepalen hoe geschonken goederen worden behandeld.

Kan een echtgenoot een cadeau aan de andere echtgenoot terugvragen?

Voor schenkingen tussen echtgenoten bestaat een bijzondere regel. Art. 4.240 BW behandelt de herroepelijkheid van schenkingen tussen echtgenoten. Schenkingen tussen echtgenoten die niet in de huwelijksovereenkomst zijn opgenomen, kunnen onder de wettelijke voorwaarden herroepelijk zijn.

Dat betekent niet dat elk gebruiksvoorwerp of elke betaling zonder onderzoek kan worden teruggevorderd. Eerst moet vaststaan dat er juridisch sprake was van een schenking.

Was het werkelijk een schenking?

Niet iedere betaling of overdracht is een schenking. Er moet een bedoeling bestaan om de andere persoon definitief en zonder tegenprestatie te bevoordelen.

Een betaling kan ook iets anders zijn, zoals:

• een bijdrage in de kosten van het huwelijk;
• een terugbetaling van een schuld;
• een lening;
• de uitvoering van een contractuele afspraak;
• een betaling voor een gezamenlijk aangekocht goed;
• een voorschot binnen de vermogensafrekening;
• een gebruikelijk gelegenheidscadeau.

Wie een kostbare wagen “cadeau” noemt, maar de aankoop en verzekering op eigen naam behoudt en de wagen slechts ter beschikking stelt, heeft mogelijk alleen een gebruiksrecht verleend. De feiten en documenten moeten samen worden beoordeeld.

Gewone cadeaus en kostbare schenkingen

Bij bloemen, kleding, een boek of een gewoon verjaardagscadeau zal een juridische terugvordering zelden praktisch of proportioneel zijn. Bij een dure wagen, juweel, kunstcollectie, effectenportefeuille of grote geldsom ligt dat anders.

Hoe groter de waarde, hoe belangrijker het is om te onderzoeken:

• wie de aankoop heeft betaald;
• op wiens naam het goed staat;
• of er een schenkingsintentie bestond;
• of er voorwaarden golden;
• of de schenking schriftelijk werd vastgelegd;
• of het goed nog bestaat;
• of het inmiddels werd verkocht of vervangen.

Een advocaat kan beoordelen of cadeaus terugvragen juridisch haalbaar is en of de kosten en risico’s opwegen tegen het mogelijke resultaat.

Kunnen ouders of schoonouders huwelijkscadeaus terugvragen?

Ouders of schoonouders zijn vaak emotioneel en financieel betrokken. Zij hebben bijvoorbeeld geld gegeven voor de aankoop van een woning, de trouwkosten betaald of een familiejuweel geschonken. Na de relatiebreuk ontstaat soms de wens om die steun ongedaan te maken.

Het mislukken van het huwelijk volstaat op zichzelf niet om een definitieve schenking terug te draaien. De schenker kan niet eenzijdig nieuwe voorwaarden toevoegen nadat het geld of voorwerp werd gegeven.

Teruggave kan mogelijk wel aan de orde zijn wanneer:

• er geen schenking maar een lening was;
• een uitdrukkelijke en geldige voorwaarde niet werd nageleefd;
• het cadeau nooit definitief werd overgedragen;
• er een ernstig gebrek was bij de totstandkoming;
• de begiftigde akkoord gaat met vrijwillige teruggave;
• een bijzondere wettelijke grond voor herroeping of aantasting bestaat.

Schenking of familielening?

Een veelvoorkomend probleem is de mondelinge familielening. Ouders storten geld voor de woning zonder leningsovereenkomst, afbetalingsplan of duidelijke mededeling. Jaren later stellen zij dat het geld moest worden terugbetaald, terwijl de ex-partner zegt dat het een huwelijkscadeau was.

Belangrijke aanwijzingen zijn:

• de omschrijving op het bankafschrift;
• berichten over terugbetaling;
• eerdere aflossingen;
• een schulderkenning;
• vermelding in de aankoopakte;
• aangiften of andere administratieve documenten;
• verklaringen van personen die rechtstreeks bij de afspraak betrokken waren.

De partij die terugbetaling vraagt, moet haar aanspraak voldoende kunnen onderbouwen. Alleen verklaren dat het geld “altijd als lening bedoeld was”, is niet noodzakelijk voldoende.

Een gift voor de gezinswoning

Wanneer ouders geld schenken voor de aankoop of renovatie van een woning, moeten verschillende vragen afzonderlijk worden onderzocht:

1. Aan wie werd het geld geschonken?
2. Wie is eigenaar van de woning?
3. Werd het bedrag in de aankoopakte vermeld?
4. Is er bewijs van wederbelegging?
5. Werd met eigen geld een gemeenschappelijk goed gefinancierd?
6. Kan er een vergoeding tussen de vermogens verschuldigd zijn?

Een vergoeding tussen het eigen en het gemeenschappelijk vermogen is niet hetzelfde als teruggave van het cadeau door de schenker. Het gaat dan om een interne afrekening tussen de vermogens van de echtgenoten. Art. 2.3.46 BW bepaalt hoe zulke vergoedingen worden begroot en dat zij interest opbrengen vanaf de ontbinding van het stelsel.

Wat met verlovingsringen, trouwringen en juwelen?

Ringen en juwelen hebben vaak zowel een financiële als emotionele waarde. Toch bestaat er geen algemene regel dat een trouwring bij een scheiding altijd moet worden teruggegeven.

Bij elk voorwerp moet worden nagegaan:

• wie het heeft gekocht;
• aan wie het werd overhandigd;
• wanneer dat gebeurde;
• of het huwelijk daadwerkelijk werd voltrokken;
• of het om een familiejuweel ging;
• of een teruggavevoorwaarde werd afgesproken;
• of het een schenking tussen echtgenoten was.

De trouwring

Een trouwring wordt doorgaans persoonlijk gedragen en aan één echtgenoot overhandigd. Bij een echtscheiding wordt hij niet automatisch eigendom van de andere echtgenoot. Een eventuele terugvordering moet op een concrete juridische grond steunen.

Een familiejuweel

Bij een familiejuweel kan discussie ontstaan over de bedoeling van de overdracht. Was het juweel definitief geschonken, of slechts uitgeleend om tijdens het huwelijk te dragen? Een schriftelijke afspraak is ideaal, maar ook de familiale context, eerdere verklaringen en de wijze waarop vergelijkbare juwelen werden behandeld, kunnen relevant zijn.

Voorbeeld: een grootmoeder uit Brugge geeft haar kleinzoon een ring met de boodschap dat zijn echtgenote die “zolang zij deel uitmaakt van de familie” mag dragen. Dat kan wijzen op een gebruiksrecht in plaats van een definitieve schenking. De precieze formulering en het bewijs blijven beslissend.

Bewijs: hoe toont u aan van wie het cadeau is?

Geschillen over geschenken bij een scheiding zijn vaak vooral bewijsproblemen. Maak daarom zo snel mogelijk een overzicht.

Neem per betwist cadeau op:

• een duidelijke omschrijving;
• de geschatte of gekende waarde;
• de datum van ontvangst;
• de identiteit van de schenker;
• de vermeende begiftigde;
• de plaats waar het voorwerp zich bevindt;
• beschikbare facturen, foto’s en berichten;
• eventuele voorwaarden;
• wat er nadien met het cadeau gebeurde.

Maak foto’s van kostbare of unieke voorwerpen, maar neem niet eigenmachtig goederen mee wanneer het eigendomsrecht wordt betwist. Dat kan het conflict verergeren en de latere bewijsvoering bemoeilijken.

Nuttige bewijsstukken zijn onder andere:

• bankafschriften;
• aankoopfacturen;
• verzekeringsdocumenten;
• schenkingsakten;
• huwelijkslijsten;
• kaartjes bij geschenken;
• e-mails en berichten;
• foto’s van de overhandiging;
• verklaringen van derden;
• waarderingsverslagen.

Schriftelijke verklaringen van derden kunnen onder de voorwaarden van art. 961/1 Ger.W. in een procedure worden gebruikt wanneer getuigenbewijs toelaatbaar is. Een advocaat kan beoordelen welke verklaring relevant en bruikbaar is.

Hoe worden huwelijkscadeaus bij de scheiding geregeld?

De aanpak hangt af van de gekozen echtscheidingsprocedure.

Echtscheiding door onderlinge toestemming

Bij een echtscheiding door onderlinge toestemming moeten de echtgenoten vooraf hun vermogensrechtelijke afspraken vastleggen in een regelingsakte overeenkomstig art. 1287 Ger.W.

Daarin kan worden bepaald:

• welke geschenken eigen zijn;
• welke cadeaus aan beide echtgenoten toebehoren;
• wie een bepaald voorwerp overneemt;
• of een opleg of verrekening verschuldigd is;
• hoe de waarde wordt bepaald;
• wanneer en waar de fysieke overdracht plaatsvindt;
• dat partijen na uitvoering geen verdere aanspraken hebben over de opgesomde goederen.

Omschrijf kostbare stukken zo nauwkeurig mogelijk. Schrijf dus niet alleen “de juwelen gaan naar de vrouw”, maar vermeld bijvoorbeeld het type juweel, materiaal, herkenbare kenmerken en eventueel een foto als bijlage.

Echtscheiding wegens onherstelbare ontwrichting

Bij een echtscheiding wegens onherstelbare ontwrichting spreekt de familierechtbank de echtscheiding uit, maar verdeelt zij het vermogen niet automatisch zelf. De verdeling gebeurt minnelijk of via een notaris-vereffenaar in een gerechtelijke vereffening-verdeling volgens art. 1207 Ger.W.

De familierechtbank treedt op wanneer over de vereffening betwistingen blijven bestaan. Dat kan onder meer gaan over:

• de kwalificatie van een cadeau als eigen of gemeenschappelijk;
• de identiteit van de begiftigde;
• het bestaan van een lening;
• een eventuele vergoeding tussen vermogens;
• de waarde van een ondeelbaar voorwerp;
• de vraag of een schenking tussen echtgenoten werd herroepen.

De familierechtbank van het arrondissement behandelt het dossier. Afhankelijk van de concrete organisatie kan dat gebeuren in een afdeling of zittingsplaats in de regio. Advocaten in bijvoorbeeld Antwerpen, Gent, Leuven of Hasselt kunnen u begeleiden zonder te suggereren dat iedere stad een afzonderlijke familierechtbank heeft.

Wat als u niet gehuwd bent?

Ook bij feitelijk of wettelijk samenwonende partners kunnen discussies over relatiegeschenken ontstaan. Voor wettelijke samenwoning gelden art. 1475 e.v. oud BW. De vermogensrechtelijke uitgangspunten verschillen van die van gehuwden.

Volgens art. 1478 oud BW behoudt iedere wettelijk samenwonende in beginsel de goederen waarvan hij of zij de eigendom kan bewijzen, evenals de inkomsten uit die goederen. Goederen waarvan geen van beide partners de exclusieve eigendom kan bewijzen, kunnen als onverdeeld worden behandeld.

Voor ongehuwde partners is bewijs daarom eveneens essentieel. Een gezamenlijk gebruikte koffiemachine is praktisch iets anders dan een geschonken bouwgrond, geldsom of kunstcollectie. Bij waardevolle geschenken is een schriftelijk document bijzonder nuttig.

Praktisch stappenplan bij een discussie over huwelijkscadeaus

Volg bij voorkeur deze stappen:

1. Maak een volledige inventaris.
   Noteer alle betwiste cadeaus en voeg foto’s en documenten toe.

2. Bepaal de vermoedelijke schenker en begiftigde.
   Kijk verder dan wie het voorwerp momenteel bezit.

3. Controleer uw huwelijksvermogensstelsel.
   Vraag uw huwelijksovereenkomst op als die bestaat.

4. Volg de geldstroom.
   Verzamel bankafschriften, aankoopakten en facturen.

5. Onderzoek eventuele voorwaarden.
   Zoek naar brieven, berichten of bepalingen in een schenkingsakte.

6. Maak een onderscheid tussen schenking, lening en gebruiksrecht.
   Die kwalificatie bepaalt welke vordering mogelijk is.

7. Laat waardevolle goederen schatten indien nodig.
   Kies bij voorkeur gezamenlijk een onafhankelijke deskundige.

8. Onderhandel over een globale oplossing.
   Een overname van het ene cadeau kan worden verrekend met andere goederen.

9. Leg ieder akkoord schriftelijk vast.
   Vermeld ook wanneer en hoe goederen worden overhandigd.

10. Vraag tijdig juridisch advies.
    Een advocaat kan voorkomen dat u afstand doet van rechten of een moeilijk bewijsstuk over het hoofd ziet.

Veelgestelde vragen over geschenken en scheiding

Moet ik cadeaus van mijn schoonouders teruggeven?

Niet automatisch. Was het cadeau definitief aan u geschonken, dan maakt de scheiding die schenking op zichzelf niet ongedaan. De uitkomst kan anders zijn wanneer het slechts om een lening, bruikleen of voorwaardelijke schenking ging.

Kan mijn ex een cadeau terugvragen dat hij of zij mij gaf?

Dat is mogelijk bij schenkingen tussen echtgenoten, waarvoor een bijzondere herroepbaarheidsregel geldt. Er moet wel worden onderzocht of juridisch sprake was van een schenking en welke regels op de concrete overdracht van toepassing zijn.

Is een cadeau dat tijdens het huwelijk werd ontvangen altijd gemeenschappelijk?

Nee. Onder het wettelijke stelsel is een schenking aan één echtgenoot een eigen goed volgens art. 2.3.17 BW. De bestemming van het cadeau moet wel kunnen worden bewezen.

Van wie zijn de cadeaus van de huwelijkslijst?

Dat hangt af van de bestemming en de omstandigheden. Cadeaus die uitdrukkelijk aan het paar samen werden gegeven, kunnen aan beide echtgenoten toebehoren. De huwelijkslijst, begeleidende kaartjes en verklaringen van de schenkers zijn relevant.

Kan ik de helft van de waarde eisen als mijn ex het gezamenlijke cadeau houdt?

Als u beiden eigenaar bent, kan een overname tegen vergoeding een oplossing zijn. De waarde kan in onderling overleg of via een deskundige worden bepaald. De exacte afrekening hangt af van uw eigendomsaandeel en de globale vermogensverdeling.

Mag ik betwiste cadeaus meenemen uit de gezinswoning?

Wees voorzichtig. Eigenmachtig handelen kan bewijsproblemen en verdere conflicten veroorzaken. Maak een inventaris, neem foto’s en probeer schriftelijke afspraken te maken over bewaring en overdracht.

Wat als het cadeau al verkocht is?

Dan moet worden onderzocht wie eigenaar was, wie de verkoopprijs ontving en wat met de opbrengst gebeurde. Mogelijk verschuift het geschil van teruggave van het voorwerp naar een financiële afrekening.

Kan een mondelinge schenking worden bewezen?

Dat kan, maar is vaak moeilijker. Bankafschriften, berichten, foto’s, verklaringen van betrokkenen en het feitelijke gedrag van de partijen kunnen relevant zijn. De bewijswaarde verschilt per dossier.

Beslist de familierechtbank onmiddellijk wie ieder cadeau krijgt?

Niet noodzakelijk. Bij een echtscheiding wegens onherstelbare ontwrichting verloopt de vermogensverdeling doorgaans minnelijk of via een notaris-vereffenaar. De familierechtbank beslist over betwistingen die in dat kader aan haar worden voorgelegd.

Lees ook

• Wanneer kan een schenking na een scheiding worden teruggevorderd?
• Een volledige vermogensinventaris opmaken bij een scheiding
• Wat staat er in een notariële akte bij een scheiding?

Conclusie: documenteer voor u huwelijkscadeaus terugvraagt

Scheiding en teruggave huwelijkscadeaus: kan dat? Soms wel, maar nooit uitsluitend omdat het huwelijk eindigt. De uitkomst hangt af van de identiteit van de schenker en begiftigde, de bedoeling achter de overdracht, eventuele voorwaarden, het bewijs en het toepasselijke huwelijksvermogensstelsel.

Een persoonlijk geschonken goed blijft onder het wettelijke stelsel in beginsel eigen. Een cadeau aan beide echtgenoten kan verdeeld of door één van hen overgenomen worden. Voor schenkingen tussen echtgenoten gelden bijzondere regels. Ouders of schoonouders kunnen een definitieve gift niet zonder juridische grond terugvragen, maar een lening of voorwaardelijke overdracht moet anders worden beoordeeld.

Twijfelt u over juwelen, geldschenkingen, familievoorwerpen of andere geschenken bij uw scheiding? Laat dan vóór de verdeling uw documenten en huwelijksstelsel onderzoeken. De advocaten van LawBase kunnen u vanuit onder meer Antwerpen, Gent, Brugge, Kortrijk, Sint-Niklaas en Turnhout begeleiden bij onderhandelingen, de vereffening-verdeling en een procedure voor de familierechtbank. Neem contact op voor een beoordeling van uw concrete dossier.

Gerelateerde onderwerpen:

Lees ook deze artikelen