Kindregeling

Mr. Peter-Jan De Meulenaere· · ·

Kinderen en bril of contactlenzen: kosten verdelen

Uw kind ziet het bord op school niet meer goed, klaagt over hoofdpijn of heeft een nieuwe bril nodig omdat de oude te klein is geworden. De medische noodzaak staat meestal niet ter discussie. Toch kan de factuur van de oogarts, opticien of contactlenzenspecialist na een scheiding snel tot spanning leiden. Wie maakt de afspraak? Moeten beide ouders instemmen met het montuur? En wie betaalt welk deel?

De vraag “Kinderen en bril of contactlenzen: kosten verdelen” gaat daarom over meer dan geld. Ze raakt ook aan gezamenlijk ouderlijk gezag, informatie-uitwisseling, terugbetalingen door het ziekenfonds en de afspraken in een vonnis of ouderschapsovereenkomst. Met duidelijke regels voorkomt u dat uw kind tussen beide ouders terechtkomt.

Wie moet de kosten van een kinderbril betalen?

Beide ouders moeten naar evenredigheid van hun middelen bijdragen in de huisvesting, het levensonderhoud, de gezondheid, het toezicht, de opvoeding, de opleiding en de ontplooiing van hun kind. Die onderhoudsplicht volgt uit art. 203 oud BW. De verdeling van de kosten en een eventuele onderhoudsbijdrage worden verder geregeld door art. 203bis oud BW.

Een bril voor kinderen, een onderzoek bij de oogarts en medisch aangewezen contactlenzen houden rechtstreeks verband met de gezondheid van het kind. Dat betekent echter niet automatisch dat iedere factuur altijd voor de helft moet worden verdeeld. De concrete betalingsregeling hangt onder meer af van:

• de tekst van uw vonnis of overeenkomst;
• de financiële draagkracht van beide ouders;
• de vraag of de kost al in de gewone onderhoudsbijdrage zit;
• de kwalificatie als gewone of buitengewone kost;
• de medische noodzaak;
• de voorafgaande informatie of het overleg;
• de tussenkomst van het ziekenfonds of een aanvullende verzekering;
• eventuele terugbetalingen via een hospitalisatie- of ambulante verzekering.

Wie wil weten hoe gezondheidsuitgaven passen binnen de ruimere financiële regeling voor een kind, vindt meer informatie op onze pagina over onderhoudsbijdragen en kinderkosten.

Niet automatisch ieder de helft

Ouders denken soms dat alle medische kosten steeds gelijk moeten worden verdeeld. Dat is niet noodzakelijk juist. Volgens art. 203bis oud BW dragen ouders bij naar evenredigheid van hun middelen. Een verdeling bij helften kan passend zijn wanneer hun financiële situatie vergelijkbaar is, maar een andere verhouding kan aangewezen zijn wanneer hun inkomens en lasten sterk verschillen.

Daarnaast kan een bestaande overeenkomst of rechterlijke beslissing een vaste verdeelsleutel bevatten. Controleer daarom eerst de precieze formulering van uw documenten. Een algemene afspraak dat “medische kosten worden gedeeld” laat vaak nog vragen open. Een gedetailleerde regeling vermeldt idealiter welke uitgaven bedoeld zijn, hoe terugbetalingen worden verrekend en binnen welke termijn bewijsstukken worden bezorgd.

Is een bril een gewone of buitengewone kost?

Dit is vaak het centrale discussiepunt. Buitengewone kosten zijn volgens art. 203bis, § 3, oud BW de uitzonderlijke, noodzakelijke of onvoorzienbare uitgaven die voortvloeien uit toevallige of ongewone gebeurtenissen en die het gebruikelijke budget voor het dagelijkse onderhoud van het kind overschrijden.

Of de kosten van een bril, brilglazen, contactlenzen of een oogonderzoek als buitengewone kosten worden behandeld, hangt in de praktijk sterk af van de formulering van de geldende overeenkomst of beslissing. U kunt dus beter niet uitsluitend afgaan op de benaming op de factuur.

Kosten die vaak afzonderlijk worden bekeken

De volgende uitgaven kunnen in een regeling afzonderlijk worden opgenomen:

• een raadpleging bij de oogarts;
• een medisch noodzakelijk oogonderzoek;
• brilglazen op voorschrift;
• een noodzakelijk montuur;
• herstelling of vervanging na normale slijtage;
• contactlenzen die om medische of praktische redenen aangewezen zijn;
• noodzakelijke onderhoudsproducten voor contactlenzen;
• gespecialiseerde onderzoeken bij een oogprobleem;
• het niet-terugbetaalde gedeelte na tussenkomst van het ziekenfonds.

Of elk van deze posten daadwerkelijk als buitengewone kost wordt verdeeld, moet worden getoetst aan uw eigen regeling. Een vonnis kan bijvoorbeeld bepalen dat niet-terugbetaalde medische kosten buitengewoon zijn. Een andere ouderschapsovereenkomst kan brillen uitdrukkelijk noemen, maar gewone onderhoudsproducten niet.

Wanneer kan de onderhoudsbijdrage de kost al dekken?

Regelmatig terugkerende en voorspelbare uitgaven kunnen volgens de gemaakte afspraken al deel uitmaken van de gewone onderhoudskosten. Denk bijvoorbeeld aan een beperkt, periodiek onderhoudsproduct of een aankoop die uitdrukkelijk in het maandelijkse budget werd opgenomen.

Dat betekent niet dat iedere terugkerende medische uitgave automatisch een gewone kost is. De tekst van de overeenkomst of beslissing blijft doorslaggevend. Ook de aard, omvang en frequentie van de uitgave spelen een rol.

Bij twijfel is het verstandig om vóór de aankoop schriftelijk af te spreken:

1. of de uitgave nodig is;
2. welk type product wordt gekocht;
3. of er een maximumbudget of kwaliteitsniveau werd afgesproken;
4. welke terugbetalingen eerst worden aangevraagd;
5. hoe het resterende saldo wordt verdeeld.

Ouderschapsovereenkomst nodig?

Leg online de verblijfsregeling, de vakanties en de onderhoudsbijdrage vast. Een advocaat kijkt de overeenkomst na.

Wie beslist over de oogarts, bril of contactlenzen?

Wanneer ouders niet meer samenleven, blijft het ouderlijk gezag in beginsel gezamenlijk uitgeoefend op grond van art. 374, § 1, oud BW. Belangrijke medische beslissingen worden daarom in principe samen genomen, tenzij een rechterlijke beslissing anders bepaalt.

Er is wel een verschil tussen een belangrijke medische keuze en een alledaagse uitvoering. Een routinecontrole of het ophalen van een reeds voorgeschreven bril hoeft niet altijd tot een uitgebreid overleg te leiden. Een eerste overstap naar contactlenzen, een ingrijpende behandeling of een dure keuze zonder duidelijke medische reden verdient daarentegen voorafgaand overleg.

Medische noodzaak tegenover persoonlijke voorkeur

Ouders mogen redelijk overleg voeren over prijs, duurzaamheid en gebruiksgemak. Zij mogen de noodzakelijke zorg echter niet laten vastlopen in een discussie over smaak.

Een praktisch onderscheid is:

• Medische noodzaak: het kind heeft aangepaste glazen of lenzen nodig volgens het voorschrift.
• Functionele keuze: het montuur moet stevig, passend en geschikt voor dagelijks gebruik zijn.
• Persoonlijke voorkeur: een bepaald merk, designerframe, extra paar of bijzondere afwerking.
• Zuiver bijkomende luxe: opties die niet medisch of praktisch noodzakelijk zijn en waarvoor geen akkoord bestaat.

Wanneer één ouder zonder overleg een veel duurdere optie kiest terwijl een degelijk alternatief beschikbaar was, kan discussie ontstaan over het bijkomende bedrag. De noodzakelijke basiszorg en de persoonlijke meerprijs worden dan best afzonderlijk bekeken.

Luister ook naar het kind

Een bril wordt dagelijks gedragen. Het is dus zinvol om rekening te houden met de leeftijd, rijpheid en voorkeur van het kind. Een montuur dat het kind echt niet wil dragen, is zelden een goede aankoop.

Dat betekent niet dat het kind zelfstandig over prijs of medische behandeling beslist. Ouders blijven verantwoordelijk. Het kind kan wel op een leeftijdsgeschikte manier worden betrokken bij:

• de keuze tussen enkele geschikte monturen;
• kleur en pasvorm;
• comfort tijdens sport of school;
• de praktische haalbaarheid van contactlenzen;
• het onderhoud en veilig gebruik van lenzen.

Hoe verdeelt u de oogarts kosten correct?

Bij oogarts kosten is het belangrijk om niet alleen naar de oorspronkelijke factuur te kijken. Meestal moet eerst worden nagegaan welke tussenkomsten beschikbaar zijn. De verdeling gebeurt bij voorkeur op basis van de werkelijk overblijvende kost.

Een werkbare volgorde is:

1. De ouder die de afspraak maakt, informeert de andere ouder tijdig.
2. Na de raadpleging worden het voorschrift en de factuur gedeeld.
3. De tussenkomst van het ziekenfonds wordt aangevraagd.
4. Ook een aanvullende verzekering wordt aangesproken als die dekking biedt.
5. De terugbetalingen worden van het factuurbedrag afgetrokken.
6. Het resterende bedrag wordt verdeeld volgens de afgesproken verhouding.
7. Betaling en terugbetaling worden schriftelijk bevestigd.

Verdeel de nettokost

Stel dat één ouder de volledige factuur voorschiet. Het ziekenfonds en eventueel een aanvullende verzekering betalen vervolgens een deel terug. Dan is het doorgaans logisch dat alleen het niet-terugbetaalde saldo tussen de ouders wordt verdeeld, tenzij uw overeenkomst anders bepaalt.

Het is belangrijk dat alle terugbetalingen transparant worden meegedeeld. Anders kan de andere ouder onbedoeld bijdragen op basis van de brutofactuur, terwijl een deel al werd terugbetaald.

Houd bewijsstukken bij

Bewaar minstens:

• het voorschrift van de oogarts;
• de factuur van de oogarts of opticien;
• het betalingsbewijs;
• de afrekening van het ziekenfonds;
• de afrekening van een aanvullende verzekering;
• relevante e-mails of berichten tussen de ouders;
• een overzicht van het gevraagde en betaalde aandeel.

Een duidelijke administratie voelt misschien formeel, maar voorkomt veel misverstanden. Dat geldt zeker wanneer verschillende medische kosten kort na elkaar volgen.

Meer praktische informatie over het delen van gezondheidsgegevens vindt u in ons artikel over medische informatie tussen ouders bij allergieën.

Bril voor kinderen: praktische afspraken die conflicten voorkomen

De zoekvraag bril kinderen lijkt eenvoudig, maar achter één aankoop kunnen meerdere beslissingen schuilgaan. Wie gaat mee naar de oogarts? Bij welke opticien wordt de bril gekocht? Is een reservebril nodig? Wat gebeurt er als de bril bij de andere ouder beschadigd raakt?

Goede afspraken hoeven niet ingewikkeld te zijn. Ze moeten vooral concreet en uitvoerbaar zijn.

Spreek vooraf een stappenplan af

U kunt bijvoorbeeld bepalen dat:

• de ouder die een probleem opmerkt de andere ouder onmiddellijk informeert;
• niet-dringende afspraken vooraf worden meegedeeld;
• het voorschrift aan beide ouders wordt bezorgd;
• beide ouders toegang krijgen tot de medische informatie;
• de ouders eerst de beschikbare terugbetalingen controleren;
• een redelijke prijsraming wordt gedeeld;
• het kind uit enkele passende monturen mag kiezen;
• de factuur en afrekening binnen een afgesproken termijn worden doorgestuurd;
• terugbetaling gebeurt volgens de bestaande verdeelsleutel.

Gebruik een gedeelde map, e-mail of een vaste communicatie-app. Zo blijven voorschriften, facturen en terugbetalingen op één plaats beschikbaar.

Wat met een reservebril?

Een reservebril kan praktisch zijn wanneer het kind afwisselend bij beide ouders verblijft, intensief sport of zonder bril nauwelijks kan functioneren. Toch is een tweede bril niet in elke situatie medisch noodzakelijk.

Bespreek daarom vooraf:

• waarom de reservebril nodig is;
• of een goedkoper maar degelijk model volstaat;
• waar de bril wordt bewaard;
• of het ziekenfonds of de verzekering tussenkomt;
• hoe de nettokost wordt verdeeld.

Bestel niet zonder overleg een tweede, duurder exemplaar en verwacht vervolgens automatisch een bijdrage van de andere ouder. Voorafgaande duidelijkheid is meestal eenvoudiger dan een discussie achteraf.

Wat als de bril verloren of beschadigd raakt?

Kinderen laten een bril vallen, vergeten hem op school of beschadigen hem tijdens het spelen. Dat is niet noodzakelijk de fout van de ouder bij wie het kind op dat ogenblik verbleef.

Kijk eerst naar de omstandigheden:

• Gaat het om een normaal ongeval?
• Was de bril versleten?
• Was er herhaaldelijk onzorgvuldig gedrag?
• Kan de bril worden hersteld?
• Komt een familiale verzekering of andere verzekering tussen?
• Staan verlies en schade in de overeenkomst geregeld?

Vermijd dat de discussie in aanwezigheid van het kind wordt gevoerd. Een kind dat per ongeluk een bril breekt, kan zich al schuldig genoeg voelen.

Contactlenzen: noodzakelijk, praktisch of een voorkeur?

Contactlenzen roepen soms meer discussie op dan een bril. De ene ouder beschouwt ze als medisch of praktisch noodzakelijk, terwijl de andere ze als een duurdere persoonlijke voorkeur ziet.

De juiste beoordeling hangt af van de concrete situatie. Contactlenzen kunnen bijvoorbeeld aangewezen zijn wegens:

• een medisch advies;
• een specifieke oogafwijking;
• problemen met het dragen van een bril;
• bepaalde sportactiviteiten;
• een combinatie van functionele en psychosociale factoren.

Bij jonge kinderen speelt ook de vraag of zij de lenzen veilig en hygiënisch kunnen gebruiken.

Vraag professioneel advies

Laat de medische en praktische geschiktheid beoordelen door een oogarts of andere bevoegde zorgverlener. Ouders hoeven zelf geen medisch debat te voeren. Vraag zo nodig een schriftelijk voorschrift of advies dat duidelijk maakt:

• waarom contactlenzen aangewezen zijn;
• welk type lens geschikt is;
• hoe vaak controles nodig zijn;
• welke onderhoudsproducten vereist zijn;
• of daarnaast een bril nodig blijft.

Een advies lost niet automatisch de financiële verdeling op, maar maakt het overleg objectiever.

Maak onderscheid tussen basiszorg en extra keuzes

Als contactlenzen medisch aangewezen zijn, ligt een verdeling van de nettokosten meer voor de hand dan wanneer het uitsluitend om een voorkeur gaat. Ook dan blijft uw overeenkomst of vonnis belangrijk.

Wilt het kind daarnaast een bijzonder type lens of een duurdere optie zonder medische meerwaarde, dan kunnen ouders afspreken dat de noodzakelijke basis wordt gedeeld en dat de vrijwillige meerprijs anders wordt gedragen.

Medische kosten verdelen in een ouderschapsovereenkomst

Voor ongehuwde ouders bestaat geen algemene wettelijke verplichting om een ouderschapsovereenkomst op te stellen. Een schriftelijke overeenkomst is wel sterk aan te raden. Zij bindt de ouders, maar wordt pas na homologatie door de familierechtbank een uitvoerbare titel.

Bij een echtscheiding door onderlinge toestemming moeten de echtgenoten een familierechtelijke overeenkomst opstellen. De afspraken over de kinderen en een eventuele uitkering tussen de echtgenoten staan daarin, overeenkomstig art. 1288 Ger.W.

Voor medische kosten verdelen kan de regeling onder meer bepalen:

• welke medische en paramedische kosten afzonderlijk worden verdeeld;
• of brillen, glazen en contactlenzen uitdrukkelijk inbegrepen zijn;
• welke verdeelsleutel geldt;
• dat terugbetalingen eerst worden afgetrokken;
• vanaf welk soort beslissing voorafgaand overleg nodig is;
• welke uitzonderingen gelden bij hoogdringendheid;
• welke documenten moeten worden gedeeld;
• hoe snel een ouder op een voorstel reageert;
• binnen welke termijn het verschuldigde aandeel wordt betaald;
• hoe men handelt bij gebrek aan akkoord.

Een algemene zin zoals “de ouders delen alle buitengewone kosten” kan onvoldoende zijn. Hoe concreter de afspraken, hoe kleiner de kans dat u later van mening verschilt over glazen, een montuur, lenzenvloeistof of een reservebril.

Voor een ruimere kijk op bindende afspraken kunt u ook ons artikel over een officiële ouderschapsregeling en de juridische waarde ervan raadplegen.

Wat als de andere ouder niet overlegt of niet betaalt?

Probeer eerst te achterhalen waarom de betaling of toestemming uitblijft. Misschien ontbreken het voorschrift, de factuur of de afrekening van het ziekenfonds. Een beknopt en zakelijk bericht werkt vaak beter dan een beschuldiging.

Vermeld daarin:

• welke zorg het kind nodig heeft;
• welk medisch advies beschikbaar is;
• welke kost wordt verwacht of al werd betaald;
• welke tussenkomst werd aangevraagd;
• welke bepaling uit de overeenkomst of beslissing van toepassing is;
• welk bedrag of aandeel u na terugbetaling vraagt;
• tegen wanneer u een reactie wenst.

Dringende zorg hoeft niet te wachten

Bij een dringende medische noodsituatie staat het belang van het kind voorop. De ouder die aanwezig is, moet noodzakelijke zorg kunnen laten verstrekken. Informeer de andere ouder zo snel mogelijk en bezorg daarna de relevante stukken.

Een gewone aankoop van een nieuw montuur is doorgaans minder dringend dan een acuut oogprobleem. Gebruik hoogdringendheid dus niet als standaardargument om elk overleg over te slaan.

Bemiddeling of tussenkomst van een advocaat

Wanneer het overleg blijft vastlopen, kan een erkend bemiddelaar helpen om nieuwe afspraken te formuleren. Bemiddeling is niet verplicht. De rechter kan een bemiddeling bevelen, maar niet wanneer alle partijen zich daartegen verzetten, zoals bepaald in art. 1734 Ger.W.

Ook een advocaat kan uw overeenkomst of vonnis beoordelen en de andere ouder formeel aanschrijven. In Antwerpen en Gent zien advocaten bijvoorbeeld geregeld dat het conflict niet over de medische noodzaak gaat, maar over onduidelijke bewijsstukken of een aankoop zonder voorafgaand overleg. Ook ouders uit Brugge, Leuven, Mechelen of de omliggende regio’s kunnen zich laten begeleiden zonder het kind in de financiële discussie te betrekken.

Naar de familierechtbank

Als geen oplossing mogelijk blijkt, kan de familierechtbank van het arrondissement een beslissing nemen over ouderlijk gezag, de kostenregeling of de uitvoering van eerdere afspraken. De familierechtbank kan bij nieuwe elementen eerdere maatregelen over de onderhoudsbijdrage en de verblijfsregeling herzien op grond van art. 1253ter/7 Ger.W.

De rechter kan ook rekening houden met bewijs van:

• de medische noodzaak;
• het voorschrift;
• de gemaakte kosten;
• ontvangen terugbetalingen;
• de financiële toestand van beide ouders;
• eerdere communicatie;
• de bestaande overeenkomst of beslissing.

Een geschil over een bril hoeft niet onmiddellijk tot een procedure te leiden. Wanneer medische zorg structureel wordt geblokkeerd of overeengekomen kosten stelselmatig niet worden betaald, kan juridisch optreden wel nodig zijn.

Concrete situaties uit de praktijk

Situatie 1: een eerste bril na een schoolonderzoek

Een kind heeft moeite om het bord te lezen. Eén ouder maakt een afspraak bij de oogarts en informeert de andere ouder vooraf. Na het onderzoek deelt die ouder het voorschrift en vraagt hij of zij een prijsraming bij de opticien.

De ouders kiezen een degelijk montuur, vragen de tussenkomst van het ziekenfonds aan en verdelen daarna de nettokost volgens hun overeenkomst. Dit is de meest conflictarme aanpak: eerst informeren, daarna aankopen en ten slotte transparant afrekenen.

Situatie 2: een duur montuur zonder overleg

Een ouder koopt zonder overleg een opvallend en duur montuur, terwijl meerdere geschikte alternatieven beschikbaar waren. De andere ouder betwist niet dat het kind een bril nodig heeft, maar weigert bij te dragen in de volledige meerprijs.

Hier helpt het om de noodzakelijke medische kost te onderscheiden van de bijkomende persoonlijke keuze. De ouders kunnen proberen overeen te komen welk deel als redelijke basisuitgave wordt beschouwd en wie de vrijwillige meerprijs draagt.

Situatie 3: contactlenzen voor sport

Een tiener draagt een bril, maar ondervindt problemen tijdens een bepaalde sport. De oogarts bevestigt dat contactlenzen geschikt zijn. Beide ouders ontvangen het advies en bespreken de terugkerende kosten.

Zij kunnen afspreken dat de medisch en praktisch verantwoorde lenzen worden gedeeld, terwijl niet-noodzakelijke extra opties afzonderlijk worden betaald. Ook spreken zij af wie nieuwe lenzen bestelt en waar de voorraad wordt bewaard.

Situatie 4: één ouder ontvangt alle terugbetalingen

Een ouder schiet de factuur voor en krijgt later terugbetalingen van het ziekenfonds en een aanvullende verzekering. Als die ouder de andere ouder om een bijdrage vraagt, moet hij of zij die terugbetalingen duidelijk verrekenen.

Een eenvoudige afrekening met factuur, betalingsbewijs en terugbetalingsdocument voorkomt dat tweemaal met dezelfde tussenkomst rekening wordt gehouden.

Veelgestelde vragen over een bril, contactlenzen en oogarts kosten

Moeten beide ouders altijd vooraf akkoord gaan met een kinderbril?

Voor belangrijke medische beslissingen is overleg aangewezen omdat ouders die niet samenleven in beginsel gezamenlijk het ouderlijk gezag uitoefenen. Bij dringende zorg kan één ouder handelen en de andere ouder zo snel mogelijk informeren. Voor een gewone vervanging kan de bestaande overeenkomst een praktischere werkwijze bevatten.

Is een bril altijd een buitengewone kost?

Niet automatisch. Dat hangt af van de tekst van uw overeenkomst of rechterlijke beslissing en van de aard van de uitgave. Controleer of niet-terugbetaalde medische kosten, brillen, glazen of contactlenzen uitdrukkelijk zijn opgenomen.

Wordt de brutofactuur of de nettokost verdeeld?

Doorgaans is het logisch om eerst de tussenkomst van het ziekenfonds en eventuele verzekeringen af te trekken. Daarna wordt het resterende saldo verdeeld volgens de toepasselijke regeling. Uw overeenkomst of beslissing kan preciezere regels bevatten.

Moet ik meebetalen aan een duur merkmontuur?

U moet bijdragen volgens de geldende afspraken en de onderhoudsplicht tegenover uw kind. Dat betekent niet noodzakelijk dat u zonder voorafgaand akkoord iedere persoonlijke of luxueuze meerprijs moet dragen. Maak een onderscheid tussen noodzakelijke en bijkomende uitgaven.

Wie bewaart het voorschrift en de factuur?

Beide ouders hebben belang bij toegang tot de relevante informatie. Deel digitale kopieën en bewaar de originele documenten minstens zolang ze nodig zijn voor terugbetaling, verzekering of een eventuele betwisting.

Mag één ouder contactlenzen weigeren?

Een ouder kan vragen stellen over medische noodzaak, veiligheid, prijs en alternatieven. Een principiële weigering zonder aandacht voor professioneel advies is niet constructief. Laat de geschiktheid beoordelen en probeer op basis daarvan concrete afspraken te maken.

Wat als onze oude overeenkomst niets over brillen zegt?

Probeer een schriftelijke aanvullende afspraak te maken. Beschrijf welke kosten worden gedeeld, welke terugbetalingen worden afgetrokken en welk overleg nodig is. Lukt dat niet, dan kunnen een erkend bemiddelaar of advocaat helpen. Uiteindelijk kan de familierechtbank worden gevraagd een regeling vast te leggen.

Stopt de onderhoudsplicht zodra het kind meerderjarig is?

Nee. De onderhoudsplicht kent geen vaste leeftijdsgrens en loopt na de meerderjarigheid door zolang de opleiding van het kind niet voltooid is. Ook noodzakelijke oogzorg kan in die periode deel blijven uitmaken van de onderhoudsverplichting.

Conclusie: maak medische zorg voorspelbaar, niet conflictueus

Bij kinderen en bril of contactlenzen: kosten verdelen zijn drie zaken essentieel: medische noodzaak, transparantie en duidelijke afspraken. Controleer eerst uw vonnis of ouderschapsovereenkomst, trek terugbetalingen af en verdeel vervolgens de nettokost volgens de afgesproken verhouding. Informeer elkaar tijdig en maak onderscheid tussen noodzakelijke zorg en vrijwillige extra’s.

Laat financiële onenigheid de oogzorg van uw kind niet vertragen. Onduidelijke afspraken over brillen, contactlenzen of andere medische kosten kunnen door een advocaat worden nagekeken en waar nodig preciezer worden geformuleerd. Neem contact op met de advocaten van LawBase voor advies op maat, begeleiding bij overleg of bijstand voor de familierechtbank.

Gerelateerde onderwerpen:

Lees ook deze artikelen