Juridisch

Mr. Peter-Jan De Meulenaere· · ·

Scheiding en psychische aandoening: Bijzondere omstandigheden

Een scheiding doormaken terwijl u of uw partner kampt met een psychische aandoening kan bijzonder zwaar zijn. Naast verdriet, onzekerheid en praktische problemen ontstaan vaak vragen over beslissingsbekwaamheid, ouderlijk gezag, de verblijfsregeling van de kinderen, financiële verplichtingen en medische privacy. Mogelijk vreest u dat een diagnose tegen u zal worden gebruikt. Of misschien maakt u zich zorgen omdat uw partner door een depressie, psychose, verslaving of andere problematiek moeilijk bereikbaar of onvoorspelbaar is.

Het Belgische familierecht vertrekt niet van een eenvoudig etiket. Een psychische aandoening maakt iemand niet automatisch onbekwaam, ongeschikt als ouder of verantwoordelijk voor het mislukken van het huwelijk. De concrete gevolgen van de aandoening zijn belangrijker dan de diagnose zelf. Wat kan iemand nog zelfstandig beslissen? Zijn de kinderen veilig? Kan de ouder dagelijkse zorg bieden? Is een vrijwillige overeenkomst mogelijk of zijn tijdelijke maatregelen nodig?

In dit artikel leest u hoe een scheiding en psychische aandoening juridisch kunnen samenkomen, welke bijzondere omstandigheden aandacht vragen en welke praktische stappen u kunt nemen.

Een psychische aandoening is geen automatische juridische onbekwaamheid

Psychische aandoeningen bestaan in zeer uiteenlopende vormen. Een persoon met een goed behandelde depressie kan zijn belangen volledig zelfstandig behartigen, terwijl iemand tijdens een ernstige psychotische of manische episode tijdelijk niet in staat kan zijn om financiële of juridische beslissingen zorgvuldig te nemen.

Het uitgangspunt is daarom individuele beoordeling. Een diagnose alleen volstaat niet om te besluiten dat iemand:

• geen geldige afspraken kan maken;
• geen ouderlijk gezag meer kan uitoefenen;
• de kinderen niet kan opvangen;
• geen echtscheidingsprocedure kan voeren;
• geen documenten mag ondertekenen;
• onder bewind moet worden geplaatst.

De juridische vraag is telkens welke invloed de aandoening heeft op het concrete functioneren. Ook het verloop van de problematiek telt mee. Sommige aandoeningen zijn episodisch, andere chronisch. Behandeling, ziekte-inzicht, therapietrouw, steun uit de omgeving en het vermogen om crisissignalen te herkennen kunnen een belangrijk verschil maken.

Wie zoekt naar informatie over mentale gezondheid juridisch moet dus een essentieel onderscheid maken: medische kwetsbaarheid is niet hetzelfde als juridische onbekwaamheid.

Wanneer speelt beslissingsbekwaamheid een rol?

Bij een scheiding moeten vaak belangrijke beslissingen worden genomen. Denk aan:

• de verkoop of overname van de gezinswoning;
• de verdeling van rekeningen en schulden;
• afspraken over onderhoudsgeld;
• de verblijfsregeling van de kinderen;
• de uitoefening van het ouderlijk gezag;
• het ondertekenen van een regelingsakte of familierechtelijke overeenkomst.

Een advocaat moet nagaan of de cliënt de informatie begrijpt, de gevolgen kan inschatten en een eigen keuze kan maken. Een moeilijke emotionele toestand of behandeling met medicatie betekent niet automatisch dat dit onmogelijk is. Bij ernstige twijfel kan bijkomend medisch of juridisch advies nodig zijn.

Onderteken geen verregaande overeenkomst onder druk of tijdens een acute crisis. Een korte stabilisatieperiode, duidelijke schriftelijke uitleg en afzonderlijk juridisch advies kunnen helpen om latere betwistingen te vermijden.

Gerechtelijke bescherming en bewind

Wanneer een meerderjarige door zijn gezondheidstoestand niet in staat is om bepaalde persoonlijke of vermogensrechtelijke belangen zelf behoorlijk te behartigen, kan gerechtelijke bescherming worden overwogen. Art. 488/1 oud BW vormt de basis voor die bescherming.

Een verzoek om een rechterlijke beschermingsmaatregel kan overeenkomstig art. 1238 Ger.W. worden ingediend. De vrederechter is onder meer bevoegd voor bewindzaken op grond van art. 594 Ger.W. Een beschermingsmaatregel moet zo veel mogelijk aansluiten bij wat werkelijk nodig is. Het bestaan van een psychische aandoening leidt dus niet automatisch tot een volledig bewind over alle beslissingen.

Belangrijk is het verschil tussen de procedures:

• De vrederechter behandelt onder meer vragen over bewind.
• De familierechtbank behandelt de echtscheiding en de familiale geschillen over bijvoorbeeld kinderen, onderhoudsgeld en voorlopige maatregelen.

In de praktijk kunnen beide trajecten naast elkaar lopen. Een advocaat kan dan helpen om de procedures goed op elkaar af te stemmen.

Welke scheidingsprocedure is mogelijk?

Welke procedure geschikt is, hangt niet uitsluitend af van de psychische aandoening. Doorslaggevend is vooral of beide echtgenoten vrij en geïnformeerd tot volledige afspraken kunnen komen.

Voor een overzicht van de mogelijke stappen en tussenmaatregelen kunt u terecht bij onze informatie over de Belgische scheidingsprocedure.

Echtscheiding door onderlinge toestemming

Een echtscheiding door onderlinge toestemming kan mogelijk blijven wanneer een van de echtgenoten een depressie, angststoornis, bipolaire stoornis of andere psychische aandoening heeft. Voorwaarde is wel dat beide echtgenoten de afspraken begrijpen en er vrijwillig mee instemmen.

Bij deze procedure zijn twee documenten van bijzonder belang:

• De regelingsakte regelt de wederzijdse vermogensrechten van de echtgenoten, overeenkomstig art. 1287 Ger.W.
• De familierechtelijke overeenkomst bevat onder meer de afspraken over de kinderen en een eventuele uitkering tussen de echtgenoten, overeenkomstig art. 1288 Ger.W.

De regelingsakte hoeft niet altijd notarieel te worden opgesteld. Wanneer onroerend goed in de verdeling betrokken is, moet een uittreksel worden overgeschreven en is in de praktijk een notariële akte nodig.

Een echtscheiding door onderlinge toestemming is minder geschikt wanneer een acute episode leidt tot ernstige verwarring, impulsiviteit of beïnvloedbaarheid. Ook bij psychische druk, dreiging of financiële controle is bijzondere voorzichtigheid nodig. Het feit dat iemand snel wil tekenen om “ervan af te zijn” is geen garantie dat de overeenkomst evenwichtig of duurzaam is.

Echtscheiding wegens onherstelbare ontwrichting

Wanneer overeenstemming niet haalbaar is, kan een echtgenoot een echtscheiding wegens onherstelbare ontwrichting vragen op grond van art. 229 oud BW. Een psychische aandoening hoeft daarbij niet als schuld of fout te worden bewezen.

De centrale vraag is of de voortzetting van het huwelijk en de hervatting van het samenleven redelijkerwijze onmogelijk zijn geworden. Dat kan blijken uit een feitelijke scheiding of uit concrete omstandigheden die aantonen dat de huwelijksrelatie definitief is ontwricht.

Een scheiding bij depressie hoeft dus niet te draaien om de vraag wie “de schuldige” is. De procedure kan worden gevoerd zonder de zieke partner nodeloos te stigmatiseren. Tegelijk hoeft de andere partner niet in een onhoudbare of onveilige situatie te blijven.

Dringende en voorlopige maatregelen

Soms kan niet worden gewacht op de definitieve afhandeling van de echtscheiding. De familierechtbank kan dringende en voorlopige maatregelen nemen, onder meer op grond van art. 223 oud BW en art. 1253ter/4 Ger.W.

Die maatregelen kunnen bijvoorbeeld betrekking hebben op:

• het voorlopige afzonderlijke verblijf van de echtgenoten;
• het gebruik van de gezinswoning;
• de betaling van bepaalde gezinslasten;
• een voorlopige verblijfsregeling voor de kinderen;
• voorlopig onderhoudsgeld;
• praktische communicatie tussen de ouders.

Voor wettelijk samenwonenden bestaan eveneens mogelijkheden om bij een ernstig verstoorde verstandhouding maatregelen te vragen, overeenkomstig art. 1479 oud BW.

In Antwerpen en Gent zien advocaten bijvoorbeeld situaties waarin een partner tijdens een opname plots geen toegang meer heeft tot documenten of gezamenlijke rekeningen. In Brugge en omgeving rijzen dan weer vragen over de kinderen wanneer een ouder onverwacht wordt opgenomen. Een snelle inventarisatie en, indien nodig, een verzoek aan de familierechtbank kunnen verdere onzekerheid beperken.

Persoonlijk advies nodig?

Onze experts staan klaar om u te helpen met uw situatie. Neem vrijblijvend contact op.

Psychische aandoening en de kinderen

De aanwezigheid van een psychische aandoening betekent niet dat een ouder zijn kinderen automatisch minder mag zien of geen beslissingen meer mag nemen. Het belang en de veiligheid van het kind staan centraal, maar ook het recht van het kind om een betekenisvolle band met beide ouders te behouden verdient aandacht.

Wanneer ouders niet meer samenleven, blijft het ouderlijk gezag in beginsel gezamenlijk uitgeoefend volgens art. 374 oud BW. Dat betekent dat belangrijke beslissingen over onder meer gezondheid, onderwijs en opvoeding normaal samen worden genomen.

De diagnose is niet doorslaggevend

De familierechtbank kijkt naar de praktische invloed van de aandoening. Relevante vragen kunnen zijn:

• Kan de ouder het kind op tijd naar school brengen?
• Worden medicatie en behandeling opgevolgd?
• Is er sprake van wanen, ernstige impulsiviteit of suïcidaliteit?
• Kan de ouder noodsignalen bij het kind herkennen?
• Is er een betrouwbaar ondersteunend netwerk?
• Gebruikt de ouder alcohol of andere middelen in combinatie met medicatie?
• Kan de ouder rustig communiceren over school en medische zorg?
• Hoe verliep de dagelijkse zorg vóór de scheiding?
• Zijn er recente incidenten die de veiligheid in gevaar brachten?

Een ouder met een stabiel behandelde aandoening kan uitstekend voor een kind zorgen. Omgekeerd kan een ouder zonder formele diagnose toch gedrag stellen dat schadelijk of onveilig is. Feiten en functioneren wegen zwaarder dan labels.

Een aangepaste verblijfsregeling

Bij bijzondere omstandigheden kan een stapsgewijze of aangepaste regeling aangewezen zijn. Denk bijvoorbeeld aan:

• kortere verblijfsperiodes tijdens een herstelperiode;
• vaste en voorspelbare wisselmomenten;
• opvang door een vertrouwde grootouder bij een terugval;
• duidelijke afspraken over medicatie en school;
• een tijdelijk begeleid persoonlijk contact;
• een evaluatiemoment na een behandeling of opname;
• afspraken over wie wordt gebeld bij een crisis.

De familierechtbank kan beschikkingen over het ouderlijk gezag en de huisvesting opleggen of wijzigen op grond van art. 387bis oud BW. Bij nieuwe omstandigheden kan een bestaande regeling opnieuw worden beoordeeld op grond van art. 1253ter/7 Ger.W.

Een voorbeeld: een vader uit Leuven met een bipolaire stoornis heeft gedurende lange tijd stabiel voor zijn kinderen gezorgd. Na een manische episode volgt een ziekenhuisopname. Een tijdelijke beperking of aanpassing kan dan nodig zijn, maar dat betekent niet dat zijn rol als ouder definitief verdwijnt. Een gefaseerde hervatting, gekoppeld aan praktische waarborgen, kan meer in het belang van de kinderen zijn dan een alles-of-nietsbenadering.

Een ouderschapsovereenkomst is nuttig, maar niet altijd verplicht

Voor ongehuwde ouders bestaat geen algemene wettelijke verplichting om een ouderschapsovereenkomst op te stellen. Een schriftelijke overeenkomst is wel sterk aan te raden, zeker wanneer de mentale gezondheid van een ouder kan schommelen.

Zo’n overeenkomst kan onder meer bepalen:

• welke regeling tijdens stabiele periodes geldt;
• wie wordt ingeschakeld bij een opname;
• hoe informatie over de kinderen wordt gedeeld;
• wie noodzakelijke beslissingen neemt als een ouder tijdelijk niet bereikbaar is;
• hoe de ouders communiceren;
• wanneer de afspraken worden geëvalueerd.

De overeenkomst bindt de ouders, maar wordt pas na homologatie door de familierechtbank een uitvoerbare titel. Bij een echtscheiding door onderlinge toestemming moet wel een familierechtelijke overeenkomst worden opgesteld volgens art. 1288 Ger.W.

Het kind horen

Elke minderjarige heeft het recht om gehoord te worden in zaken die hem of haar aanbelangen. Een kind jonger dan twaalf jaar moet door de rechter worden gehoord wanneer het kind zelf of het openbaar ministerie daarom vraagt. Vanaf twaalf jaar wordt de minderjarige ingelicht over het hoorrecht. Dat volgt uit art. 1004/1 Ger.W.

Het horen van een kind is niet bedoeld om het te laten kiezen tussen zijn ouders. Het biedt het kind de kans om zijn ervaringen, zorgen en behoeften uit te leggen. Zeker bij een ouder met wisselende psychische klachten kan het belangrijk zijn dat een kind kan vertellen wat thuis concreet gebeurt.

Medische privacy en bewijs

Mentale gezondheid is gevoelige informatie. Tijdens een conflict kan de verleiding groot zijn om medische documenten, berichten of informatie over een opname te verzamelen en te verspreiden. Toch heeft een ex-partner niet automatisch recht op het volledige medische dossier van de andere ouder.

Artsen, klinisch psychologen en klinisch orthopedagogen zijn gebonden door het beroepsgeheim. De strafrechtelijke bescherming volgde uit art. 458 Sw. en wordt sinds 1 september 2026 geregeld door art. 352 nieuw Sw. Een behandelaar kan niet zomaar medische informatie aan de andere partner of diens advocaat bezorgen.

Wat kan wel relevant zijn?

In een procedure kunnen concrete feiten relevant zijn, zoals:

• een bewezen ziekenhuisopname;
• herhaalde crisissituaties tijdens het verblijf van de kinderen;
• berichten waarin een ouder zelf aangeeft de zorg niet aan te kunnen;
• tussenkomsten van hulpdiensten;
• ernstige verwaarlozing van school, voeding of medische zorg;
• getuigenissen over concreet gedrag.

Gebruik medische informatie alleen voor een legitiem doel. Het publiek delen van een diagnose, bijvoorbeeld op sociale media of in een schoolgroep, kan de privacy ernstig schenden en het conflict doen escaleren.

De familierechtbank kan in het belang van het kind een maatschappelijk onderzoek laten uitvoeren op grond van art. 1253ter/6 Ger.W. Dat is iets anders dan vrije toegang tot een volledig medisch dossier.

Therapie is geen bemiddeling

Relatietherapie of individuele therapie is geen bemiddeling. De bijzondere vertrouwelijkheid van art. 1728 Ger.W. geldt voor bemiddeling, niet automatisch voor elk therapeutisch gesprek. De therapeut kan wel onder het beroepsgeheim vallen wanneer hij of zij een erkende zorgbeoefenaar is.

Bemiddeling kan nuttig zijn wanneer beide partijen voldoende stabiel en veilig kunnen onderhandelen. Ze is niet verplicht. De rechter kan een bemiddeling bevelen, maar niet wanneer alle partijen zich ertegen verzetten, zoals bepaald in art. 1734 Ger.W.

Bij ernstige manipulatie, geweld, acute psychose of een groot onevenwicht in beslissingsvermogen is rechtstreeks onderhandelen niet altijd verantwoord. Afzonderlijke begeleiding door advocaten kan dan veiliger zijn.

Financiële gevolgen van psychische kwetsbaarheid

Een psychische aandoening kan het inkomen en de arbeidscapaciteit beïnvloeden. Een partner kan tijdelijk arbeidsongeschikt zijn, een uitkering ontvangen via het ziekenfonds of terugvallen op andere sociale bescherming. Dat heeft mogelijk gevolgen voor onderhoudsgeld, woonkosten en schulden.

Onderhoudsuitkering tussen ex-echtgenoten

Na een echtscheiding kan onder bepaalde voorwaarden een onderhoudsuitkering tussen ex-echtgenoten worden gevraagd op grond van art. 301 oud BW. Een psychische aandoening geeft niet automatisch recht op zo’n uitkering, maar kan wel relevant zijn voor de financiële behoefte en de mogelijkheden om inkomsten te verwerven.

De beoordeling blijft individueel. Medische beperkingen, werkverleden, beschikbare inkomsten, vermogen en de concrete levenssituatie kunnen een rol spelen. Ook de financiële draagkracht van de andere ex-echtgenoot is van belang.

Onderhoudsbijdrage voor de kinderen

Beide ouders moeten naar evenredigheid van hun middelen bijdragen in de kosten van hun kinderen. Die onderhoudsplicht volgt uit art. 203 oud BW; de verdeling van kosten en onderhoudsbijdragen wordt verder geregeld in art. 203bis oud BW.

Als een ouder door een ernstige depressie of andere aandoening langdurig minder inkomen heeft, kan een herziening van de bijdrage nodig zijn. Een wijziging gebeurt niet automatisch. Bij nieuwe omstandigheden kan een aanpassing aan de familierechtbank worden gevraagd op grond van art. 1253ter/7 Ger.W.

Stop daarom niet eenzijdig met betalen. Laat eerst beoordelen of een nieuwe overeenkomst of rechterlijke beslissing nodig is.

Praktische financiële bescherming

Bij psychische instabiliteit kunnen impulsieve aankopen, vergeten facturen of ongecontroleerde geldopnames voorkomen. Praktische maatregelen kunnen zijn:

• maak een overzicht van alle rekeningen en kredieten;
• controleer wie volmacht heeft;
• bewaar kopieën van financiële en juridische documenten;
• voorkom dat gezamenlijke kredieten verder worden opgenomen;
• betaal noodzakelijke woon- en kindkosten traceerbaar;
• leg tijdelijke afspraken schriftelijk vast;
• informeer tijdig bij het ziekenfonds, de werkgever of het OCMW over mogelijke hulp;
• laat beoordelen of een beperkte beschermingsmaatregel noodzakelijk is.

In Mechelen of Hasselt kan een advocaat samen met u bekijken welke stappen dringend zijn en welke beslissingen beter wachten tot de toestand stabieler is. Financiële bescherming mag niet worden misbruikt om de zieke partner volledig van middelen af te sluiten.

Veiligheid, crisis en psychische druk

Soms gaat een psychische crisis gepaard met suïcidedreiging, agressie, achtervolging, beschadiging van goederen of bedreiging van de kinderen. Neem zulke signalen ernstig. Een diagnose verklaart mogelijk bepaald gedrag, maar maakt onveilig gedrag niet aanvaardbaar.

Bij acuut gevaar belt u de hulpdiensten. Zorg daarnaast voor:

• een veilige verblijfplaats;
• toegang tot identiteits- en medische documenten;
• noodzakelijke medicatie;
• een opgeladen telefoon;
• een vertrouwenspersoon;
• een plan voor de opvang van de kinderen;
• een beknopte registratie van ernstige incidenten.

Bewaar relevante berichten en noteer feiten zo objectief mogelijk: datum, plaats, aanwezigen en wat precies gebeurde. Vermijd beledigende kwalificaties zoals “gek” of “instabiel”. Een feitelijke omschrijving is juridisch bruikbaarder en minder stigmatiserend.

Wanneer de situatie niet onmiddellijk levensbedreigend is maar wel ernstig verstoord, kan een advocaat dringende maatregelen voor de familierechtbank vragen. Dat geldt ook voor gezinnen in Kortrijk, Sint-Niklaas of Oostende: de zaak wordt behandeld door de bevoegde familierechtbank van het arrondissement, eventueel in een afdeling of zittingsplaats.

Praktisch stappenplan

Een scheiding met psychische kwetsbaarheid wordt overzichtelijker wanneer u de problemen in afzonderlijke stappen behandelt.

1. Scheid de medische en juridische vragen

Vraag een arts of behandelaar naar gezondheid, behandeling en crisisplanning. Vraag een advocaat naar procedure, kinderen, woning, financiën en bewijs. Een advocaat stelt geen psychiatrische diagnose en een behandelaar beslist niet over de juridische regeling.

2. Breng de dringendste risico’s in kaart

Noteer wat onmiddellijk geregeld moet worden:

• veiligheid;
• opvang van de kinderen;
• huisvesting;
• toegang tot geld;
• medicatie;
• communicatie;
• betaling van vaste lasten.

Niet elk geschil hoeft tegelijk te worden opgelost.

3. Verzamel documenten

Denk aan identiteitsdocumenten, inkomensgegevens, bankuittreksels, kredietovereenkomsten, informatie over de woning, schoolgegevens en bestaande rechterlijke beslissingen. Verzamel alleen medische informatie waartoe u rechtmatig toegang hebt.

4. Kies een werkbare communicatievorm

Bij depressie, angst of sterke emotionele ontregeling kan mondeling overleg snel mislopen. Korte, neutrale e-mails kunnen helpen. Beperk de communicatie tot één onderwerp per bericht en vermijd discussies over de diagnose.

5. Maak afspraken die een terugval opvangen

Een goede regeling gaat niet alleen uit van de ideale situatie. Leg vast wat gebeurt wanneer een ouder wordt opgenomen, tijdelijk geen auto mag rijden of enkele dagen niet voor de kinderen kan zorgen.

6. Plan een evaluatiemoment

Mentale gezondheid kan verbeteren of verslechteren. Een tijdelijke regeling hoeft geen definitieve regeling te worden. Spreek af wanneer de ouders, hun advocaten of de familierechtbank de situatie opnieuw beoordelen.

Veelgestelde vragen

Verliest een ouder met een depressie automatisch het ouderlijk gezag?

Nee. Een depressie leidt niet automatisch tot verlies of beperking van het ouderlijk gezag. Er wordt gekeken naar de concrete invloed op de opvoeding, de veiligheid en het vermogen om belangrijke beslissingen te nemen.

Kan ik scheiden terwijl mijn partner psychiatrisch is opgenomen?

Ja. Een opname verhindert een echtscheiding niet automatisch. Wel moet worden nagegaan of uw partner de procedure begrijpt en zijn of haar belangen kan behartigen. Bij twijfel over het beslissingsvermogen kan aangepaste juridische bescherming nodig zijn.

Kan mijn ex mijn medisch dossier opvragen?

Niet zomaar. Medische gegevens zijn vertrouwelijk en zorgverleners zijn gebonden door het beroepsgeheim. In een procedure kan bepaalde informatie relevant zijn, maar dat geeft de andere ouder geen onbeperkt recht op uw volledige dossier.

Telt een psychische aandoening als bewijs van ongeschiktheid als ouder?

Nee. Een diagnose op zichzelf bewijst geen ongeschiktheid. De familierechtbank kijkt naar concreet gedrag, de zorg voor het kind, stabiliteit, behandeling, veiligheid en mogelijke ondersteuning.

Moet een ouder zijn behandeling bewijzen?

Dat is niet automatisch verplicht. Wanneer de psychische toestand rechtstreeks relevant is voor de veiligheid of zorg van de kinderen, kan beperkte en gerichte informatie wel belangrijk zijn. Bespreek met uw advocaat welke informatie noodzakelijk en proportioneel is.

Kan de verblijfsregeling later worden aangepast?

Ja. Nieuwe omstandigheden, zoals een ernstige terugval, opname of duurzaam herstel, kunnen aanleiding geven tot een herziening. De familierechtbank kan de regeling opnieuw beoordelen op grond van art. 1253ter/7 Ger.W.

Is bemiddeling geschikt bij ernstige psychische problemen?

Dat hangt af van de situatie. Bemiddeling kan werken wanneer beide partijen voldoende vrij, veilig en geïnformeerd kunnen onderhandelen. Bij acute ontregeling, dreiging of zware beïnvloeding zijn afzonderlijke juridische begeleiding en voorlopige maatregelen vaak geschikter.

Kan psychische ziekte invloed hebben op onderhoudsgeld?

Ja. Een aandoening kan het inkomen en de arbeidscapaciteit beïnvloeden. Dat kan relevant zijn voor een onderhoudsuitkering tussen ex-echtgenoten of voor de bijdrage voor de kinderen. Een vermindering of verhoging gebeurt echter niet automatisch.

Lees ook

• De rol van de huisarts tijdens en na een scheiding
• Traumaverwerking na een moeilijke scheiding
• Kinderen en stress na een scheiding: signalen herkennen

Conclusie: zoek tijdig juridische én menselijke ondersteuning

Scheiding en psychische aandoening: Bijzondere omstandigheden vraagt om maatwerk. Een depressie, bipolaire stoornis, psychose of andere mentale kwetsbaarheid bepaalt niet automatisch de uitkomst van een echtscheiding. De concrete gevolgen voor beslissingsvermogen, veiligheid, ouderschap en financiën zijn doorslaggevend.

Probeer medische problemen niet uitsluitend juridisch op te lossen, maar laat juridische kwesties evenmin rusten omdat iemand ziek is. Met duidelijke tijdelijke afspraken, respect voor privacy en een realistische crisisregeling kunnen veel problemen worden beperkt. Waar overleg niet veilig of haalbaar is, kan de familierechtbank passende maatregelen nemen.

Kampt u of uw partner met psychische problemen tijdens de scheiding? De advocaten van LawBase kunnen uw situatie vertrouwelijk beoordelen, urgente risico’s in kaart brengen en zoeken naar een regeling die zowel juridisch zorgvuldig als menselijk werkbaar is. Neem tijdig contact op voor advies op maat, zeker wanneer kinderen, een opname, financiële kwetsbaarheid of veiligheidszorgen betrokken zijn.

Gerelateerde onderwerpen:

Lees ook deze artikelen