Cookie Instellingen

    Wij gebruiken cookies om uw ervaring op onze website te verbeteren en om onze diensten te optimaliseren. U kunt uw voorkeuren hieronder aanpassen.

    Noodzakelijke Cookies

    Deze cookies zijn essentieel voor het functioneren van de website en kunnen niet worden uitgeschakeld.

    U kunt uw cookie-instellingen op elk moment aanpassen via de footer van onze website.

    WhatsApp
    Terug naar blog
    Uitgelichte afbeelding: Kinderalimentatie: wanneer stopt de betaling?
    Alimentatie

    Kinderalimentatie: wanneer stopt de betaling?

    24 oktober 2025
    20 min leestijd
    646 views

    Kinderalimentatie: Wanneer Stopt de Betaling? Een Uitgebreide Gids Ouders scheiden – of zijn nooit getrouwd geweest – en dan rijst altijd de vraag: hoe zit

    Ouders scheiden – of zijn nooit getrouwd geweest – en dan rijst altijd de vraag: hoe zit het met de financiële zorg voor de kinderen? Kinderalimentatie is hierin cruciaal. Het is een bijdrage van de ene ouder aan de andere ouder voor de kosten van de opvoeding en verzorging van de kinderen. Maar, en dit is een veelgestelde en zeer begrijpelijke vraag: wanneer komt er eigenlijk een einde aan die verplichting? Is het op 18, 21, of zijn er andere factoren in het spel?

    Als ouders maak je vaak al in een emotioneel belastende periode afspraken over kinderalimentatie. Je probeert een stabiele financiële basis te leggen voor je kinderen, ook al delen jullie het dagelijks leven niet meer. Hoewel je destijds misschien nog niet stilstond bij het einde van deze regeling, is het een vraag die vroeg of laat onvermijdelijk de revue passeert. Zeker wanneer je kinderen ouder worden en de volwassenheid naderen, ontstaat er vaak onzekerheid en zelfs discussie over wanneer de betalingsverplichting precies beëindigd wordt.

    In dit gedetailleerde blogartikel duiken we diep in de wereld van kinderalimentatie en beantwoorden we uitgebreid de vraag: "Kinderalimentatie: wanneer stopt de betaling?". We nemen je mee door de verschillende levensfasen van je kind, de juridische kaders en de praktische overwegingen. Ons doel is om je een helder en begrijpelijk overzicht te bieden, zodat je precies weet waar je aan toe bent en wat je van elkaar kunt verwachten. Want transparantie en begrip zijn essentieel voor een goede relatie, ook na een scheiding. Laten we beginnen!


    De Basisprincipes van Kinderalimentatie

    Voordat we ingaan op het moment waarop de betaling stopt, is het goed om de basis van kinderalimentatie nog eens kort te belichten. Kinderalimentatie is een wettelijke verplichting die voortvloeit uit het ouderschap. Het idee erachter is dat beide ouders de financiële verantwoordelijkheid dragen voor hun kinderen, ongeacht of ze samen zijn of niet. Deze verplichting is vastgelegd in artikel 1:392 van het Burgerlijk Wetboek, dat bepaalt dat ouders verplicht zijn om te voorzien in de kosten van verzorging en opvoeding van hun minderjarige kinderen, en in overeenstemming met hun draagkracht.

    De hoogte van de kinderalimentatie wordt bepaald aan de hand van verschillende factoren, waaronder de behoefte van het kind en de draagkracht van de ouders. Voor de behoefte wordt vaak gekeken naar het gezinsinkomen toen de ouders nog samenwoonden. Hoe hoger het inkomen destijds, hoe hoger vaak de behoefte van het kind. De draagkracht van de ouders wordt berekend aan de hand van vaste formules, waarbij rekening wordt gehouden met hun inkomen, vaste lasten en eventueel andere alimentatieverplichtingen (zoals partneralimentatie).

    Vaak wordt de hoogte van de alimentatie vastgelegd in een ouderschapsplan (bij huwelijk of geregistreerd partnerschap) of een rechterlijke uitspraak. Het is belangrijk om te weten dat dergelijke afspraken niet in beton gegoten zijn. Omstandigheden kunnen veranderen, en daarmee ook de hoogte van de alimentatie. Denk aan een wijziging in inkomen, de geboorte van een nieuw kind uit een andere relatie, of een verandering in de zorgverdeling. Een wijziging kan via onderlinge afspraken of eventueel via de rechter worden geregeld. De betalingsverplichting is echter een stevige pijler onder het Nederlandse familierecht.


    De Belangrijke Leeftijdsgrenzen: 18 en 21 Jaar

    De meest cruciale leeftijden als het gaat om het beëindigen van kinderalimentatie zijn 18 en 21 jaar. Laten we deze twee mijlpalen eens nader bekijken, want er zijn belangrijke verschillen.

    Kinderen Tot 18 Jaar: Wettelijk Minderjarig

    Totdat een kind de leeftijd van 18 jaar bereikt, wordt het in juridische zin als minderjarig beschouwd. Voor een minderjarig kind geldt de onverkorte wettelijke verplichting voor beide ouders om bij te dragen in de kosten van verzorging en opvoeding. De alimentatie wordt in principe betaald aan de ouder bij wie het kind staat ingeschreven en waar het hoofdzakelijk verblijft. Deze ouder beheert de gelden en besteedt ze aan zaken die nodig zijn voor het kind, zoals kleding, school, sport en hobby's.

    Er is geen discussie mogelijk over de betalingsverplichting zolang het kind minderjarig is; deze verplichting stopt niet automatisch of eerder, tenzij er uitzonderlijke omstandigheden zijn die leiden tot een wijziging of beëindiging via een gerechtelijke procedure (bijvoorbeeld als het kind volledig zelfstandig en financieel onafhankelijk wordt verklaard, wat in de praktijk zelden voorkomt). Het feit dat een kind bijvoorbeeld een bijbaantje heeft, betekent niet dat de alimentatie automatisch wordt verlaagd of stopt. De inkomsten uit een bijbaantje zijn meestal bedoeld als zak- of kleedgeld en wegen niet op tegen de volledige kosten van levensonderhoud.

    Vanaf 18 Jaar: Meerderjarig en Zelfstandig (met een kanttekening)

    Wanneer een kind meerderjarig wordt, dus de leeftijd van 18 jaar bereikt, verandert er juridisch gezien een belangrijke zaak: het kind krijgt handelingsbekwaamheid. Dit betekent dat het kind zelfstandig beslissingen kan nemen en rechtshandelingen kan verrichten, zoals het openen van een bankrekening of het tekenen van een contract.

    Vanaf 18 jaar wijzigt ook de ontvanger van de kinderalimentatie. De betaling loopt dan niet langer via de verzorgende ouder, maar dient rechtstreeks aan het meerderjarige kind te worden overgemaakt. Dit is een wettelijke bepaling en hier kan niet zomaar van worden afgeweken. Als de alimentatieplichtige ouder desondanks aan de andere ouder blijft betalen, kan het meerderjarige kind alsnog aanspraak maken op zijn of haar rechtstreekse alimentatie. De eerder aan de ex-partner betaalde bedragen kunnen dan niet meer verhaald worden. Communicatie over dit punt is dan ook essentieel.

    Een meerderjarig kind van 18 jaar is in Nederland nog niet financieel zelfstandig en heeft vaak nog behoefte aan financiële ondersteuning. Denk aan studiekosten, huisvesting (als ze niet meer thuis wonen), sport of andere benodigdheden. De wet voorziet hierin door te stellen dat de onderhoudsplicht van de ouders doorloopt voor jongmeerderjarigen (kinderen van 18 tot 21 jaar). Dit betekent dat de alimentatieplicht niet stopt op 18 jaar, maar in de regel doorloopt.

    Van 18 tot 21 Jaar: Jongmeerderjarigen en de Studiebepaling

    De periode tussen 18 en 21 jaar is cruciaal. De wettelijke plicht om te voorzien in de kosten van levensonderhoud en studie geldt onverminderd voor jongmeerderjarigen tot 21 jaar. Dit is vastgelegd in artikel 1:395a van het Burgerlijk Wetboek.

    De term 'levensonderhoud en studie' is hierin leidend. Dit betekent dat zolang het kind nog studeert (MBO, HBO, WO, of een andere voltijds dagopleiding) en daardoor niet volledig in eigen onderhoud kan voorzien, de ouders verplicht blijven bij te dragen. De bijdrage wordt dan nog steeds kinderalimentatie genoemd, hoewel het formeel vaak 'bijdrage in de kosten van levensonderhoud en studie' heet. De hoogte van deze bijdrage blijft in principe dezelfde als voor de 18e verjaardag, tenzij de financiële situatie van een van de ouders drastisch is gewijzigd, of de behoefte van het kind significant is afgenomen (bijvoorbeeld door substantiële eigen inkomsten uit werk).

    Belangrijke aspecten voor jongmeerderjarigen (18-21 jaar):

    • Rechtstreekse betaling: Zoals eerder genoemd, de alimentatie wordt direct aan het kind betaald.
    • Aanspraak: Het kind moet zelf aanspraak maken op de alimentatie. Hoewel het in de praktijk vaak zo is dat de ouders onderling blijven communiceren en regelen, kan het kind juridisch gezien zelf een vordering indienen als de alimentatieplichtige ouder niet betaalt.
    • Informatieplicht kind: Het kind heeft een informatieplicht richting de ouders. Het moet de ouders op de hoogte houden van zijn/haar woonsituatie, studievoortgang en financiële situatie (bijv. inkomsten uit bijbanen, studiefinanciering). Dit is belangrijk voor het bepalen van de juiste hoogte van de bijdrage. Niet voldoen aan de informatieplicht kan in theorie zelfs leiden tot een rechterlijke beslissing dat de onderhoudsplicht vervalt.
    • Eigen inkomsten: Een bijbaan of studiefinanciering (lening of beurs) zijn van invloed op de behoefte van het kind en daarmee op de hoogte van de alimentatie. Als de jongmeerderjarige substantieel eigen inkomsten genereert waardoor hij of zij in eigen onderhoud kan voorzien, kan dit een grond zijn voor het (laten) wijzigen of stopzetten van de alimentatie. Dit is echter geen automatisme en moet bewezen worden.
    • Studie: Als het kind niet studeert en wel in staat is om te werken, kan dit een reden zijn om de alimentatieplicht te heroverwegen. De alimentatie is immers bedoeld voor levensonderhoud en studie. Als het 'studie'-gedeelte vervalt en het kind in staat is om te werken, vervalt in principe de noodzaak voor alimentatie. Ook hier geldt: geen automatisme, maar een grond voor eventuele wijziging.

    Wanneer Stopt de Kinderalimentatie Definitief? De 21-Jaar Grens en Uitzonderingen

    De absolute (wettelijke) leeftijd waarop de algemene verplichting tot betaling van kinderalimentatie eindigt, is doorgaans bij het bereiken van de 21-jarige leeftijd. Vanaf dat moment wordt een kind geacht in principe voor zichzelf te kunnen zorgen en de verantwoordelijkheid voor zijn of haar eigen levensonderhoud te dragen. Dit is de hoofdregel.

    Het Einde op 21 Jaar: De Hoofdregel

    Kortom, de kinderalimentatie plicht eindigt automatisch op het moment dat een kind de leeftijd van 21 jaar bereikt. Hiervoor hoeft geen rechter aan te pas te komen, en er hoeft geen specifieke beslissing te worden genomen. De alimentatieplichtige ouder mag de betaling dan stopzetten. Het is wel raadzaam om hierover tijdig te communiceren met het kind en de andere ouder om onduidelijkheden en misverstanden te voorkomen. Een schriftelijke mededeling dat de laatste betaling plaatsvindt met betrekking tot de maand waarin het kind 21 wordt, kan veel duidelijkheid scheppen.

    Uitzonderingen op de 21-Jaar Grens: Wanneer Loopt het Langer Door?

    Hoewel 21 jaar de wettelijke grens is, zijn er uitzonderingen en situaties waarin de alimentatie langer kan doorlopen, of juist eerder kan eindigen. Dit zijn echter geen automatismen en vereisen vaak overleg, duidelijke afspraken, of in sommige gevallen zelfs een rechterlijke uitspraak.

    1. Afspraken Tussen Ouders

    Ouders kunnen in het ouderschapsplan of in latere afspraken expliciet zijn overeengekomen dat de kinderalimentatie langer doorloopt dan de 21 jaar. Dit gebeurt soms wanneer een kind een langdurige studie volgt (bijvoorbeeld master of promotie) en ouders het belangrijk vinden het kind daarin te ondersteunen. Deze afspraken moeten echter wel juridisch houdbaar zijn en expliciet geformuleerd. Indien de afspraken niet expliciet zijn, geldt alsnog de wettelijke grens van 21 jaar.

    2. Onvermogen om in eigen Onderhoud te Voorzien

    Dit is de belangrijkste uitzondering voor een langere duur dan 21 jaar. Als een jongvolwassene, ook na zijn 21e, niet in staat is om in zijn of haar eigen levensonderhoud te voorzien door medische redenen (denk aan een ernstige ziekte of handicap) of een andere, aantoonbare en onoverkomelijke belemmering, dan kan de onderhoudsplicht van de ouders langer duren.

    • Niet-medische redenen: Hier is de lat hoog. Het gaat niet om even geen werk kunnen vinden, maar om een blijvende onmogelijkheid om financieel zelfstandig te worden. Bijvoorbeeld door een blijvende psychische kwetsbaarheid die werken onmogelijk maakt.
    • Medische redenen/handicap: Als een kind door ziekte of handicap langdurig of blijvend niet in staat is om te werken en in eigen onderhoud te voorzien, kan de rechter (of ouders onderling) bepalen dat de onderhoudsplicht van de ouders doorloopt. Dit gebeurt niet standaard en moet geval per geval worden beoordeeld. Hierbij wordt ook gekeken naar eventuele Wajong-uitkeringen of andere vormen van overheidssteun, die de behoefte van het kind beïnvloeden.

    In deze uitzonderlijke gevallen zal een afweging worden gemaakt tussen de behoefte van de jongvolwassene en de draagkracht van de ouders. Het is raadzaam om in dergelijke situaties juridisch advies in te winnen.

    3. Voortijdig Beëindigen door (Volledige) Financiële Zelfstandigheid

    Aan de andere kant kan de kinderalimentatie ook eerder stoppen dan op 21 jaar, namelijk wanneer het kind volledig financieel zelfstandig wordt. Dit betekent dat het kind voldoende eigen inkomen genereert om alle kosten van levensonderhoud te dekken, inclusief huisvesting, voeding, transport, studiekosten (indien van toepassing), enzovoorts.

    Dit gebeurt vaak wanneer een jongvolwassene een vaste baan krijgt met een goed salaris, of als er sprake is van een erfenis of aanzienlijk eigen vermogen. Enkele belangrijke punten:

    • Substantieel inkomen: Een bijbaantje naast een studie is meestal niet voldoende om als volledig financieel zelfstandig te worden beschouwd en zal de alimentatie niet – of slechts beperkt – beïnvloeden. Er moet sprake zijn van een inkomen waaruit het kind volledig kan leven.
    • Aftopping: Inkomsten van het kind kunnen wel leiden tot een aftopping van de alimentatie, zelfs wanneer het kind niet volledig zelfstandig is. Er wordt dan gekeken hoeveel het kind zelf kan bijdragen en hoeveel aanvulling er nog nodig is van de ouders.
    • Bewijslast: De ouder die de alimentatie wil wijzigen of stopzetten op grond van financiële zelfstandigheid van het kind, zal dit moeten aantonen. Dit kan via loonstrookjes, bankafschriften of andere bewijzen van inkomen.

    Het is belangrijk om te onthouden dat het niet gaat om een automatisme. De rechter zal in alle redelijkheid beslissen of de financiële zelfstandigheid daadwerkelijk bestaat en of de alimentatieplicht daarmee redelijkerwijs kan vervallen.


    Praktische Voorbeelden en Veelgestelde Vragen

    Laten we enkele concrete scenario's en veelgestelde vragen doornemen om de complexiteit van kinderalimentatie nog beter te begrijpen als het gaat om het beëindigen ervan.

    Wat als mijn kind na 21 jaar nog studeert?

    Dit is een veelvoorkomende situatie. De hoofdregel blijft dat de wettelijke plicht stopt op 21 jaar. Zelfs als je kind nog een voltijdstudie volgt (bijv. Universiteit). Tenzij er specifieke afspraken zijn gemaakt (zie punt 1 hierboven) of er sprake is van onvermogen (punt 2), stopt de betaling van kinderalimentatie op 21 jaar. Ouders die de opleiding van hun kind willen blijven steunen, kunnen dit natuurlijk vrijwillig doen, maar daar is dan geen wettelijke verplichting meer toe. Dit wordt dan geen kinderalimentatie meer genoemd, maar een vrijwillige bijdrage of schenking.

    Wat als mijn kind weigert te studeren of te werken?

    Dit kan een lastige situatie zijn. Als een kind na 18 jaar (of na de basisschool/voortgezet onderwijs) geen geschikte opleiding volgt en ook niet actief op zoek gaat naar werk, en er geen sprake is van medisch onvermogen, dan kan dit gevolgen hebben voor de alimentatieplicht. Zoals eerder benoemd, de plicht is voor 'levensonderhoud en studie'. Als er geen studie meer is en het kind wel in staat is om te werken, kan de alimentatieplichtige ouder op enig moment de rechter vragen om de alimentatieplicht te wijzigen of te beëindigen. De rechter zal dan toetsen of het kind redelijkerwijs in eigen onderhoud kan voorzien. Het is geen automatisme dat de alimentatie stopt, maar een grond om de zaak aan te vechten.

    Kan een kind zelf afzien van kinderalimentatie?

    Een minderjarig kind kan niet zelf afzien van kinderalimentatie; de ouder die de alimentatie ontvangt, is hierin de partij. Een meerderjarig kind (vanaf 18 jaar) kan wel zelfstandig besluiten om geen aanspraak meer te maken op de kinderalimentatie. Dit kan bijvoorbeeld het geval zijn als het kind een goede relatie heeft met de alimentatieplichtige ouder en ziet dat deze ouder het financieel moeilijk heeft, of als het kind een goede band heeft met de andere ouder en het niet nodig acht. Het is wel raadzaam om dergelijke afspraken schriftelijk vast te leggen om later misverstanden te voorkomen.

    Wat gebeurt er met eventuele achterstanden bij 21 jaar?

    Als er op het moment dat het kind 21 wordt nog achterstallige alimentatie is, blijft de vordering op deze achterstand bestaan. Het feit dat de alimentatieplicht eindigt, betekent niet dat reeds opgebouwde schulden komen te vervallen. Het meerderjarige kind kan de betaling van deze achterstand nog steeds eisen.

    Heeft partneralimentatie invloed op kinderalimentatie?

    Jazeker. Partneralimentatie en kinderalimentatie zijn nauw met elkaar verbonden in de alimentatieberekening. Kinderalimentatie heeft altijd voorrang op partneralimentatie. Dit betekent dat eerst de draagkracht van de ouders wordt berekend voor de kinderalimentatie. Wat er dan eventueel nog overblijft aan draagkracht, kan worden gebruikt voor partneralimentatie. Als de kinderalimentatie stopt, kan dit dus (theoretisch) leiden tot een verhoogde draagkracht voor partneralimentatie, mits die nog loopt. Dit is geen automatisme en zal vaak een herberekening van de partneralimentatie noodzakelijk maken.

    Moet ik een advocaat inschakelen als ik de kinderalimentatie eerder wil stopzetten?

    Niet per se. Hoewel het altijd verstandig is om je te laten voorlichten door een advocaat of mediator, kun je bij wederzijds goedvinden (met kind en ex-partner) onderling afspraken maken over het beëindigen of wijzigen van de kinderalimentatie. Het is dan wel cruciaal om deze afspraken schriftelijk vast te leggen en door alle partijen te laten ondertekenen. Dit voorkomt latere discussies. Als er geen overeenstemming kan worden bereikt, biedt de gang naar de rechter de wettelijke route, en dan is juridische bijstand wel aan te raden.


    Communicatie en Afspraken: De Sleutel tot Succes

    Ongeacht de wettelijke kaders en de leeftijd van je kind, blijft communicatie de allerbelangrijkste factor in het succesvol beheren van kinderalimentatie en het beëindigen ervan.

    Voortijdig in Gesprek Gaan

    Wacht niet tot de 18e of 21e verjaardag van je kind om over de alimentatie te praten. Begin tijdig met het bespreken van de verwachtingen. Dit geldt voor zowel de communicatie tussen de ouders onderling als de communicatie met het opgroeiende kind.

    • Ouders onderling: Bespreek met je ex-partner wat jullie intenties en verwachtingen zijn rondom de 18e en 21e verjaardag. Willen jullie onderling afspraken maken over voortgezette studiekosten na 21 jaar? Hoe gaan jullie om met de rechtstreekse betaling aan het kind vanaf 18 jaar?
    • Met het kind: Betrek het kind bij de gesprekken wanneer het ouder wordt en het relevant is. Leg uit wat de regels zijn, wat de verwachtingen zijn en wat er verandert bij 18 en 21 jaar. Dit bevordert het verantwoordelijkheidsgevoel van het kind en voorkomt een mogelijke schok of misverstand. Vanaf 18 jaar heeft het kind immers zelf recht op de alimentatie en is het zijn/haar verantwoordelijkheid om hierover te communiceren met de betalende ouder.

    Duidelijke Schriftelijke Afspraken

    Waar mogelijk, leg alle afspraken schriftelijk vast. Dit kan in de vorm van een aanvulling op het ouderschapsplan, een nieuwe overeenkomst, of simpelweg via e-mailconversaties die de gemaakte afspraken bevestigen. Denk hierbij aan:

    • De datum waarop de betaling stopt: vermeld helder de laatste maand waarover alimentatie wordt betaald.
    • Hoogte van de alimentatie vanaf 18 jaar: blijft deze hetzelfde? Hoe wordt rekening gehouden met eigen inkomsten?
    • Betaalwijze vanaf 18 jaar: bevestig dat de betaling rechtstreeks aan het kind zal geschieden.
    • Afspraken voor na 21 jaar: indien ouders vrijwillig verder afspraken maken over studiekosten of levensonderhoud, leg dit dan ook vast, inclusief de duur en de condities.

    Dit voorkomt niet alleen juridische geschillen, maar draagt ook bij aan een prettige relatie tussen alle betrokkenen, wat uiteindelijk altijd in het belang van het kind is.

    Een Goede Onderhoudsinstelling

    Het is belangrijk om te onthouden dat kinderalimentatie geen straf is, maar een financiële bijdrage aan het welzijn van je kinderen. Een constructieve houding van beide ouders en het meerderjarige kind is essentieel. Wees redelijk, flexibel en bereid tot overleg, zeker wanneer de omstandigheden wijzigen. Het leven van jonge volwassenen kan grillig zijn; een studie kan stopgezet worden, of juist verlengd. Een open dialoog helpt om hier op een gepaste manier mee om te gaan.


    Conclusie: Een Duidelijke Uitleg Over een Belangrijk Onderwerp

    De vraag "Kinderalimentatie: wanneer stopt de betaling?" is, zoals we hebben gezien, niet met één simpel antwoord te vangen. De wettelijke kaders zijn relatief duidelijk: de verplichting loopt onverkort door tot 18 jaar (betaling aan verzorgende ouder) en vervolgens door tot 21 jaar voor jongmeerderjarigen (betaling rechtstreeks aan het kind). Vanaf 21 jaar eindigt de wettelijke plicht automatisch, tenzij er sprake is van specifieke, uitzonderlijke omstandigheden zoals een aantoonbaar onvermogen om in eigen levensonderhoud te voorzien, of expliciete schriftelijke afspraken tussen de ouders.

    Het goed informeren van elkaar en, op het juiste moment, ook het kind zelf, is cruciaal. Duidelijke afspraken over de financiën rondom de 18e en 21e verjaardag van je kind voorkomen een hoop onduidelijkheid en onenigheid verderop. Of het nu gaat om het verstrekken van financiële overzichten door het kind, het vastleggen van wijzigingen in omstandigheden, of het communiceren over de laatste alimentatiebetaling; proactieve communicatie is de sleutel tot een soepel verloop van het beëindigen van kinderalimentatie.

    Uiteindelijk draait het allemaal om het welzijn van je kind. Door je goed te informeren, duidelijke afspraken te maken en open en eerlijk te communiceren, zorg je ervoor dat de financiële ondersteuning – in welke vorm dan ook – ook op latere leeftijd op een respectvolle en correcte manier wordt geregeld. En dat draagt bij aan een stabiele basis voor de toekomst van je kinderen, ongeacht hun leeftijd.


    Veelgestelde Vragen (FAQ)

    1. Wat betekent het als mijn kind "meerderjarig" wordt voor kinderalimentatie?

    Wanneer je kind 18 jaar wordt, wordt het meerderjarig. De alimentatieplicht wijzigt dan: de betaling gaat niet langer naar de andere ouder, maar rechtstreeks naar het kind zelf. De plicht tot bijdrage loopt echter wel door tot 21 jaar.

    2. Stopt de kinderalimentatie automatisch op de 18e verjaardag?

    Nee, de betaling stopt niet automatisch op de 18e verjaardag. De wettelijke plicht tot bijdrage in de kosten van levensonderhoud en studie loopt door tot de 21e verjaardag. Wel verandert de ontvanger van de betaling.

    3. Moet mijn kind na 18 jaar zelf de kinderalimentatie opeisen?

    Ja, vanaf 18 jaar heeft het kind zelfstandig recht op de alimentatie en moet het in principe zelf contact opnemen met de alimentatieplichtige ouder als de betaling uitblijft. Vaak verloopt de communicatie echter nog via de andere ouder, maar juridisch gezien is het kind de directe partij.

    4. Wat als mijn kind na 21 jaar nog steeds studeert? Moet ik dan nog betalen?

    Nee, de wettelijke plicht tot betaling van kinderalimentatie eindigt in principe automatisch op de 21e verjaardag van je kind, ook als het kind dan nog studeert. Ouders mogen vrijwillig besluiten om de studiekosten te blijven financieren, maar hiertoe is geen wettelijke verplichting meer.

    5. Kan kinderalimentatie eerder stoppen dan 21 jaar?

    Ja, dit is mogelijk als het kind vóór de 21e verjaardag volledig financieel zelfstandig is geworden, bijvoorbeeld door een vaste baan met een inkomen waaruit het kind in alle kosten van levensonderhoud kan voorzien. Dit is geen automatisme en moet bewezen worden aan de hand van concrete inkomensgegevens.

    6. Wat gebeurt er met kinderalimentatie als mijn kind een bijbaan heeft?

    Een bijbaan van je kind kan de hoogte van de kinderalimentatie beïnvloeden, afhankelijk van de hoogte van de inkomsten. Als de inkomsten substantieel zijn, kan de behoefte van het kind aan alimentatie afnemen. Dit leidt vaak tot een herbeoordeling van de alimentatie, maar betekent meestal niet dat deze volledig stopt, tenzij het kind volledig zelfstandig wordt.

    7. Moet ik een rechter inschakelen om de alimentatie te stoppen?

    Niet altijd. Als alle betrokken partijen (ouders en het meerderjarige kind) het eens zijn over het beëindigen of wijzigen van de kinderalimentatie, kunnen afspraken onderling worden vastgelegd. Als er geen overeenstemming is, dan kan de rechter worden ingeschakeld om een beslissing te nemen.

    8. Wat als ik het vermoeden heb dat mijn kind de alimentatie niet aan zichzelf besteedt?

    Vanaf 18 jaar wordt de alimentatie rechtstreeks aan het kind betaald en is het kind zelf verantwoordelijk voor de besteding. Als ouder heb je dan minder controle over de uitgaven. Je kunt afspraken maken met je kind over transparantie (bijv. inzicht in uitgaven voor studie), maar juridisch gezien is het kind zelfstandig.

    9. Wordt de alimentatie automatisch geïndexeerd tot 21 jaar?

    Ja, de kinderalimentatie wordt jaarlijks automatisch geïndexeerd door het Ministerie van Justitie en Veiligheid, conform de wettelijke regels. Deze indexatie loopt door zolang de alimentatieplicht bestaat, dus tot de 21e verjaardag, tenzij de rechter anders heeft besloten.

    Gerelateerde onderwerpen:

    kinderalimentatie
    beëindigen
    meerderjarig

    Deel dit artikel: